Το 45 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας ζήτησε από τον Έλληνα αστρονόμο, μαθηματικό και φιλόσοφο Σωσιγένη, που ήταν Αλεξανδρινός, να δημιουργήσει ένα νέο ημερολόγιο. Το ημερολόγιο αυτό θα είχε 12 μήνες, ξεκινώντας την 1η Ιανουαρίου και θα στηριζόταν στην πλήρη περιστροφή της Γης γύρω από τον Ήλιο. Θα περιλάμβανε τρεις κύκλους με 365 ημέρες, ακολουθούμενος από έναν κύκλο 366 ημερών.
Η επιλογή της 1ης Ιανουαρίου ως αρχή του έτους δεν ήταν τυχαία: αυτή η ημερομηνία ήταν η ημέρα που ανέβαιναν στα καθήκοντά τους οι ύπατοι, οι δύο άντρες που ασκούσαν την εκτελεστική εξουσία στην Ρωμαϊκή Πολιτεία. Το Ιουλιανό ημερολόγιο εφαρμόστηκε για πολλούς αιώνες, αλλά μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον 5ο αιώνα μ.Χ., η 1η Ιανουαρίου δεν τηρούνταν πάντοτε ως αρχή του χρόνου.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, αρκετοί παρατήρησαν ότι το Ιουλιανό ημερολόγιο πρόσθετε μία ημέρα κάθε 128 χρόνια. Στην εποχή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, το 312 μ.Χ., το Ιουλιανό ημερολόγιο ήταν ήδη τέσσερις ημέρες εκτός συγχρονισμού. Το 16ο αιώνα, οι ισημερίες άρχισαν να έρχονται νωρίτερα και το Πάσχα γιορτάζονταν την λάθος εποχή.
Τότε ήρθε το Βατικανό και διόρθωσε την κατάσταση. Ο Πάπας Γρηγόριος ο 13ος δημιούργησε ένα νέο ημερολόγιο, το Γρηγοριανό, το οποίο είχε διάρκεια 365,2425 ημερών αντί για 365,25, που ήταν το προηγούμενο. Διορθώθηκαν επίσης οι ημερομηνίες, οι οποίες είχαν μετακινηθεί πίσω κατά περίπου δύο εβδομάδες. Το Γρηγοριανό ημερολόγιο καθιερώθηκε το 1582.
Οι άνθρωποι ακολούθησαν πιστά τα δόγματα και τους ψευδείς βασιλιάδες τους, αποδεχόμενοι την αλλοίωση της έννοιας του χρόνου. Έτσι ο χρόνος φάνηκε σαν μία αέναη αλυσίδα. Αλλοίωσαν ακόμη και θεμελιώδεις γεωμετρικές αρχές, όπως το γεγονός ότι ο κύκλος έχει 360 μοίρες. Μετέτρεψαν την περιστροφή της Γης γύρω από τον Ήλιο σε ελλειψοειδή τροχιά (365,2425 ημέρες), αντί να παραμείνει ένας πλήρης κύκλος. Έτσι, οι άνθρωποι έγιναν “ελλείψεις”, αποκομμένοι από την πληρότητα της δημιουργίας μας.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι η δημιουργία δεν έχει ελλείψεις αλλά μόνο τελειότητα. Η Πρωτοχρονιά, αν και καθιερώθηκε τον Ιανουάριο χάρη σ’ έναν Ρωμαίο αυτοκράτορα, έχει τις ρίζες της σε πρακτικές που προέρχονται από τα βάθη των χιλιετιών, όταν οι άνθρωποι ήξεραν να μετρούν τα θαύματα της ίδιας της δημιουργίας.
Η πραγματική χρονολόγηση του έτους μας περιλαμβάνει 13 μήνες, χωρισμένους σε 12 μήνες των 27 ημερών και έναν 13ο μήνα, τον οποίο γνωρίζουμε ως Αύγουστο, που έχει 36 ημέρες. Αυτή η διάρθρωση συνιστά έναν πλήρη κύκλο του χρόνου, που είναι 360 ημέρες, ακριβώς όσο διαρκεί η περιφορά του ήλιου γύρω από τη γη.
Η ουσία της καθορισμένης Πρωτοχρονιάς μας και η αλληλεπίδραση του ανθρώπου με τον χρόνο, καθορίζεται από τη σημασία του 13ου μήνα. Σε αυτόν τον μήνα, που παραδοσιακά ταυτίζεται με την εκδήλωση της δημιουργίας, κάθε χρόνο βιώνουμε ένα μοναδικό γεγονός: την επιτολή του Σείριου, η οποία συμβολίζει την πραγματική αρχή του χρόνου για εμάς. Αυτή η στιγμή εγγράφεται στη συλλογική μας συνείδηση ως η Ελληνική Πρωτοχρονιά και φέρει μια βαθιά πνευματική και κοσμική σημασία για όλους μας.
