Εάν ήταν αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ των ομάδων Αστέρας Ρουσφετιού, και Δόξα Αξιοκρατίας, το δυσμενές αποτέλεσμα 2-0 σίγουρα το βιώνει ακραία στην καθημερινότητα του ο Έλληνας.
Ορμώμενος από νέα καταγγελία η οποία αφορά επιβληθείσα πρόσληψη από τον υφυπουργό εθνικής άμυνας, ενός βοηθού εργαστηρίου στο 424 στρατιωτικό νοσοκομείο, και μάλιστα με προϋπόθεση το ελάχιστο των προσόντων, είναι άξιον διερεύνησης για το ποιο ήταν το κίνητρο το οποίο τροφοδότησε την συγκεκριμένη πράξη, και μάλιστα χωρίς να χρειαζόταν αρωγή το συγκεκριμένο τμήμα.
Για να ιχνηλατήσουμε λίγο τα γεγονότα, ο υφυπουργός εθνικής άμυνας, δίδη μία θέση εργασίας σε πολίτη ο οποίος εξέφρασε την επιθυμία, τοποθετώντας τον στο μικροβιολογικό του 424 Θεσσαλονίκης, χωρίς να μπει στην διαδικασία να συνυπολογίσει αν χρειάζεται το τμήμα ενίσχυση, η αν έστω ο συγκεκριμένος πληρεί τις προϋποθέσεις, λες και υπάρχει προεκλογικό ανεξόφλητο γραμμάτιο, η εκπλήρωση πελατειακής δοσοληψίας.
Η πρόσληψη έλαβε χώρα στις αρχές του μήνα, με εξάμηνη σύμβαση και μίσθωμα 10.000 ευρώ (αθροιστικά και για τους 6 μήνες). Εδώ βέβαια εγείρονται εύλογα ερωτήματα, δεν είδε κανείς την προκήρυξη για την συγκεκριμένη θέση…? (και βέβαια ποια προκήρυξη να βγάζανε από την στιγμή που δεν υπήρχε εύλογει ζήτηση για την συγκεκριμένη θέση) και φυσικά από την στιγμή που καλύφθηκε η θέση αυτή, θα έπρεπε να γίνει ανάρτηση στο διαύγεια, κάτι που δεν έγινε ποτέ, καλύπτοντας τουλάχιστον τα προσχήματα.
Αυτό συνέβαινε στο συγκεκριμένο τμήμα κατ επανάληψην, και με το συγκεκριμένο άτομο, με αποτέλεσμα να ανανεώνονται διαδοχικά εξάμηνες συμβάσει, μέχρι που έλαβε χώρα το τεράστιο έγκλημα με το τρένο στα τέμπη, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα το επ αορίστου πάγωμα όλων των συμβάσεων (λόγω του ότι ο σταθμάρχης ήταν συμβασιούχος).
Είναι επίσης αξιοσημείωτο πως η διευθύντρια του εν λόγω τμήματος δεχόταν από καιρό πιέσεις για να κάνει αίτημα στο υπουργείο εθνικής αμύνης προκειμένου να γίνει η πρόσληψη, αλλά δεν δεχόταν να υπογράψει και να στείλει ένα τέτοιο αίτημα, μέχρι που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και η διευθύντρια συνταξιοδοτήθηκε, με αποτέλεσμα η θέση έμεινε κενή όσο χρειαζόταν προκειμένου ο υφυπουργός εθνικής άμυνας να εκμεταλλευτεί το κενό περνώντας την σύμβαση.
Έτσι με αυτόν τον τρόπο δυσχεραίνει την λειτουργία των στρατιωτικών νοσοκομείων το υπουργείο άμυνας, υποβαθμίζοντας το λειτούργημά τους. Και σκεφτείτε αυτή η καταγγελία είναι κυριολεκτικά μια σταγόνα στον ωκεανό. Και πάντα το καθεστώς στα δύσκολα κάνει χρήση βαλβίδων εκτόνωσης, προβαίνοντας σε κρίσεις, όπως ονομάζουν το ανακάτεμα της τράπουλας, προκειμένου να καλύψουν ελλείψεις και παθογένειες, ακόμα και να αποποιηθούν ευθυνες.
Η επόμενη μέρα βρίσκει τον υπουργό εθνικής άμυνας να καρατομή τα διοικητικά στελέχη των στρατιωτικών νοσοκομείων ανά την επικράτεια, στοχοποιώντας τους ως υπεύθυνους για τα ιατρικά λάθη στο 424 στρατιωτικό νοσοκομείο, και αυτή είναι μία σύνηθες τακτική η οποία χρησιμοποιείται κατά το δοκούν ως βαλβίδα εκτόνωσης, προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες σε όλους τους άλλους, εκτός από τους καθ ύλην υπεύθυνους πολιτικούς, το ίδιο έγινε στο μάτι, αλλά και στα τέμπη.
Τελικά αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος ότι σε οποιαδήποτε διοικητική θέση και να είναι κάποιος, το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι αναλώσιμος. Όσο εθελοτυφλείς μπροστά σε λιμνάζουσες παθογένειες, και συνεπικουρείς δεχόμενος το άδικο, είναι δεδομένο ότι το αποτέλεσμα θα σου χτυπήσει την πόρτα.
Στις μέρες μας ο πωλήτης γίνεται έρμαιο του αποτελέσματος που επιφέρει η έλλειψη Ισοκρατίας και Ισοπολιτείας. Συμμετέχουμε σε ένα συνοθύλευμα ασταθούς λειτουργικού πλαισίου, μέσα στο οποίο όλοι φέρουν ευθύνη, εκτός από τα πολιτικά άβουλα ανδρείκελα. Κι όλο αυτό θα συνεχίζεται όσο δεν παραμερίζουμε την αχαλίνωτη ιδιοτέλεια, γινόμενοι φορείς φυσιολογικής συλλογικότητας.
Του Μανώλη Χατζηδημητρίου
