Οι πρωτιές έρχονται πάντοτε με σκληρή δουλειά και θυσίες. Όταν αυτές οι επιτυχίες προέρχονται από μαθητές ή φοιτητές, έχουν ακόμη περισσότερη αξία. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι η ελληνική μαθητική ομάδα bitLab από την Καλαμάτα, η οποία κατέκτησε τη δεύτερη θέση στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής, κερδίζοντας παράλληλα και το χρυσό μετάλλιο στην Ευρώπη.
Τα τελευταία χρόνια, πολλές άλλες ελληνικές ομάδες νέων έχουν διακριθεί σε παγκόσμιες διοργανώσεις, όπως αυτές που σχετίζονται με την τεχνολογία, τη φυσική και τα μαθηματικά. Αυτό επιτεύχθηκε χάρη στις γνώσεις που απέκτησαν, τις περισσότερες φορές μέσω των δημόσιων σχολείων. Αυτοί οι ταλαντούχοι νέοι είναι πρότυπα για τους συνομηλίκους τους. Δείχνουν την αγάπη τους για τις θετικές επιστήμες και τις σύγχρονες τεχνολογίες, και εργάζονται σκληρά για να αποκτήσουν γνώσεις, επενδύοντας με αυτό τον τρόπο στο μέλλον τους. Πολλοί από αυτούς θα μπορούσαν να ηγηθούν της ψηφιακής μετάβασης της αγοράς στο μέλλον, εφόσον παραμείνουν στην Ελλάδα.
Ωστόσο, είναι θλιβερό ότι συχνά οι διακεκριμένοι νέοι επιλέγουν να φύγουν από τη χώρα, είτε για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους στο εξωτερικό είτε για μεταπτυχιακές ή διδακτορικές σπουδές. Οι περισσότεροι από αυτούς καταλήγουν να παραμείνουν εκτός Ελλάδας, καθώς εκεί αξιολογούνται οι γνώσεις και οι ικανότητες τους, σε αντίθεση με το σύστημα που επικρατεί σε πολλές περιπτώσεις στην Ελλάδα. Η πραγματική πρόκληση είναι η επιστροφή αυτών των νέων στην Ελλάδα, όπου οι ευκαιρίες συχνά είναι περιορισμένες και οι προοπτικές λιγότερο ελκυστικές.
Ο απόδημος Ελληνισμός ποτέ δεν έχει λάβει τη σοβαρή προσοχή που θα έπρεπε προκειμένου να συμμετάσχει στην αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας μας. Δυστυχώς, οι πολιτικοί μας ηγέτες, αντί να αναζητούν τρόπους να ενισχύσουν τον διάλογο και την αλληλεπίδραση με την ελληνική διασπορά, έχουν συχνά ενθαρρύνει τη φυγή των νέων, που αποτελούν τον πιο πολύτιμο πόρο της πατρίδας μας.
Η πρόσφατη πολιτική στάση του Μητσοτάκη, που φαίνεται να προωθεί την εξαγωγή νέων ταλέντων στο εξωτερικό, είναι μία από τις πολλές αποδείξεις αυτής της διαχρονικής πολιτικής. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι χάνουμε το ανθρώπινο δυναμικό που θα μπορούσε να φέρει την οικονομική αναγέννηση, να καινοτομήσει και να δημιουργήσει νέες ελληνικές πατέντες, αλλά και να λειτουργήσει ως πρότυπο για τις επόμενες γενιές.
Η φυγή των νέων δεν είναι απλώς μια προσωπική επιλογή, αλλά μια χαμένη ευκαιρία για την ελληνική κοινωνία, καθώς αυτοί οι νέοι, με την επιστροφή τους ή τη συνεργασία τους από το εξωτερικό, θα μπορούσαν να ανακινήσουν την κοινωνία μας, ενθαρρύνοντας την πρόοδο σε κάθε τομέα. Είναι καιρός να αναγνωρίσουμε την αξία αυτού του δυναμικού και να αλλάξουμε στρατηγική για να κρατήσουμε τους νέους στην πατρίδα μας.
Καταδικάζουμε την πολιτική που έχει εφαρμοστεί μέχρι τώρα και έχει οδηγήσει στην εκδίωξη των αυτοχθόνων Ιθαγενών Ελλήνων μέσω της μετανάστευσης. Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η κατάσταση των τελευταίων χρόνων, όπου έχει παρατηρηθεί η εκδίωξη των νέων επιστημόνων, οι οποίοι αποτελούν τον πυρήνα της ανάπτυξής τους.
