Τα ξημερώματα της 10ης Μαΐου 2025, σκάφος της FRONTEX ανέλαβε τη διάσωση 82 ατόμων που βρίσκονταν σε αλιευτικό πλοίο, 15 ναυτικά μίλια νότια της Γαύδου. Η επιχείρηση συντονίστηκε από το ΕΚΣΕΔ και οι διασωθέντες μεταφέρθηκαν στο λιμάνι της Αγίας Γαλήνης, στο Ρέθυμνο. Μια ακόμη «ανθρωπιστική» επέμβαση που προστίθεται στη μακρά λίστα παρόμοιων περιστατικών, αλλά πίσω από την επιφανειακή αφήγηση της διάσωσης κρύβονται ενοχλητικές ερωτήσεις για το πραγματικό κόστος αυτής της μόνιμης κρίσης.
Γιατί όλοι έρχονται στην Ελλάδα; Η απάντηση δεν είναι απλή γεωγραφική ή γεωπολιτική. Είναι, κατά κύριο λόγο, νομική και πολιτειακή. Για δεκαετίες, οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν εφαρμόσει έναν αμφιλεγόμενο τρόπο χορήγησης ιθαγένειας, μετατρέποντας τη πολιτογράφηση σε εργαλείο πληθυσμιακής διαχείρισης και όχι σε θεσμική πράξη εθνικής ολοκλήρωσης. Από τα βασιλικά διατάγματα του 19ου αιώνα έως τις σύγχρονες νομοθετικές ρυθμίσεις, η ιθαγένεια έχει γίνει εργαλείο πολιτικής μηχανικής.
Η σημερινή νομοθεσία επιτρέπει τη δήλωση ανιθαγένειας, την αλλαγή ταυτότητας και τελικά τη χορήγηση ιθαγένειας με ελαστικά κριτήρια, χωρίς ουσιαστικά φίλτρα. Το αποτέλεσμα; Ένα περιβάλλον όπου οι μετανάστες εισέρχονται παράτυπα, αποκτούν νέες ταυτότητες, νομικά δικαιώματα και εντάσσονται στο ευρωπαϊκό σύστημα με θεσμική κάλυψη, χωρίς πραγματική ολοκλήρωση.
Ενώ η ΕΕ και η Ελλάδα επιμένουν στη θέση των νέων ψηφιακών ταυτοτήτων, χωρίς να διαθέτουν τα απαραίτητα συστήματα ψηφιακής ασφάλειας, η εισαγωγή τους φαίνεται να εξυπηρετεί άλλο σκοπό, την καταγραφή, κατανομή και παρακολούθηση των πληθυσμών. Μέσω συστημάτων όπως το EES (Entry/Exit System), το ETIAS και το SIS II, δημιουργείται ένας μηχανισμός μαζικής ψηφιακής ταυτοποίησης, κεντρικής βάσης δεδομένων πολιτών και μη-πολιτών, ενσωμάτωσης αλλοεθνών πληθυσμών με «ευρωπαϊκό πρόσωπο».
Αυτή η ψευδής ασφάλεια έρχεται με το τίμημα της εθνοαλλείωσης, μέσω μιας άτυπης αλλά θεσμοθετημένης νομιμοποίησης πληθυσμών που ποτέ δεν συνδέθηκαν με τον ελληνικό πολιτισμό ή την εθνική συνείδηση.
Στο Άρθρο 1 του Συντάγματος, η λαϊκή κυριαρχία κατοχυρώνεται ως θεμέλιο του πολιτεύματος. Όταν όμως το σώμα του ελληνικού λαού μεταβάλλεται σιωπηρά, μέσω νομοθετημάτων χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, δεν έχουμε απλώς μεταναστευτική πολιτική, αλλά μια αντισυνταγματική «αντικατάσταση».
Αυτό πρέπει να σταματήσει. Αν θέλουμε να προστατεύσουμε τη ζωτικότητα της εθνικής μας κυριαρχίας και τη συνέχεια της ελληνικότητας, πρέπει να επαναφέρουμε κριτήρια που στηρίζονται στην πραγματική εθνική συνείδηση και όχι σε πολιτικά σχέδια.
Η θέση που παίρνει ο πολιτικός φορέας Ελλήνων Συνέλευσις είναι πως η ιθαγένεια δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Δεν εκχωρείται, δεν δωρίζεται, δεν πωλείται. Είναι ζήτημα γενετικής προέλευσης. Η ελληνική ιθαγένεια πρέπει να αναγνωρίζεται μόνο σε όσους προέρχονται από το ελληνικό έθνος, με αποδεικτικά στοιχεία DNA, όχι με γραφειοκρατικά κόλπα.
Μόνο έτσι θα διατηρήσουμε την Ελλάδα των Ελλήνων.
