Στις 20 Ιανουαρίου, ο Ντόναλντ Τραμπ ορκίστηκε επίσημα ως ο 45ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ορκωμοσία του, ωστόσο, δεν πέρασε απαρατήρητη, καθώς οι πρώτες του ενέργειες και τα διατάγματα που υπέγραψε προκάλεσαν αντιδράσεις και ερωτήματα σχετικά με την εξουσία και την ευθύνη ενός προέδρου.
Μεταξύ των πρώτων ενεργειών του Τραμπ ήταν η υπογραφή διαταγμάτων που αφορούν ποικίλα ζητήματα, όπως το μεταναστευτικό, τον ΠΟΥ, τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+, την οικονομία, το κλίμα και την ενέργεια. Συγκεκριμένα, στο μεταναστευτικό, ο Τραμπ ανακάλεσε την απόφαση του Τζο Μπάιντεν που περιόριζε τις απελάσεις σε όσους διαπράττουν σοβαρά εγκλήματα, θεωρούνται εθνική απειλή ή τους σταματάνε στα σύνορα. Αυτή η κίνηση προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς θεωρήθηκε ότι αποδυναμώνει τους ελέγχους και τις διαδικασίες ασφαλείας στα σύνορα.
Στην εξωτερική πολιτική, ο Τραμπ αποσύρθηκε από τις κυρώσεις κατά των Εβραίων εποίκων που διέπραξαν πράξεις βίας κατά Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη. Αυτή η απόφαση προκάλεσε διεθνείς αντιδράσεις, καθώς θεωρήθηκε ότι υπονομεύει τις προσπάθειες για ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή.
Μία από τις πιο αμφιλεγόμενες ενέργειες του Τραμπ ήταν η χάρη που έδωσε στους εισβολείς του Καπιτωλίου των ΗΠΑ. Σύμφωνα με δηλώσεις του, η απόφαση αυτή θα καλύψει περίπου 1.500 άτομα, σχεδόν όλους όσους κατηγορούνται για την εισβολή στις 6 Ιανουαρίου 2021. Ανάμεσα σε αυτούς που καλύπτονται είναι και 14 μέλη των ακροδεξιών οργανώσεων Proud Boys και Oath Keepers, που έχουν καταδικαστεί και κρατούνται. Αυτή η κίνηση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς θεωρήθηκε ότι αποτελεί προσπάθεια να θολωθεί η εικόνα των γεγονότων και να δοθεί μία ευνοϊκή μεταχείριση σε όσους συμμετείχαν στην επίθεση στο Καπιτώλιο.
Τα γεγονότα αυτά έθεσαν το ζήτημα της ασυλίας και της εξουσίας ενός προέδρου. Με ποια κριτήρια μπορεί ένας πρόεδρος να δώσει χάρη και να αποσύρει κυρώσεις σε ορισμένες ομάδες ανθρώπων, ενώ παράλληλα να καταδικάζει άλλες; Τι και ποιος δίνει ασυλία σε προέδρους, πρωθυπουργούς, υπουργούς και τραπεζίτες; Αυτά τα ερωτήματα αποτελούν κεντρικό σημείο της συζήτησης, ιδιαίτερα σε μία εποχή που η διαφάνεια και η ευθύνη των πολιτικών ηγετών βρίσκεται υπό έντονη επιτήρηση.
Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Τζο Μπάιντεν, ο προκάτοχος του Τραμπ, είχε επίσης δώσει χάρη στον γιο του για κακουργηματικές πράξεις, κάτι που προκάλεσε αντιδράσεις και ερωτήματα σχετικά με την αντικειμενικότητα και τη δικαιοσύνη.
Σε μία δίκαιη και εύρυθμη πολιτεία, όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και στην δικαιοσύνη. Κανένας πολίτης δεν χρειάζεται ειδική μεταχείριση, ούτε μπορεί να θεωρείται υπεράνω του νόμου. Η ευρυθμία μιας πολιτείας στηρίζεται στην ισοπολιτεία, στην ισονομία και στην ισοκρατία των πολιτών. Για να υπάρξουν αυτά τα δυνατά στηρίγματα, η δικαιοσύνη πρέπει να αποδίδει το δίκαιο με άριστο τρόπο, διανεμητικά, διορθωτικά και με αμοιβαιότητα.
Σε μία δίκαιη πολιτεία, δεν χωράει καμία ασυλία. Οι προεδρικές εξουσίες πρέπει να ασκούνται με υπευθυνότητα και σεβασμό προς τους νόμους και τις αρχές της δημοκρατίας. Κανένας πρόεδρος δεν μπορεί να θεωρείται υπεράνω του νόμου, ούτε να μοιράζει ασυλίες ανάλογα με τις πολιτικές του προτιμήσεις. Η δικαιοσύνη πρέπει να είναι αμερόληπτη και να εφαρμόζεται χωρίς διακρίσεις.
Οι ενέργειες του Τραμπ και οι αντιδράσεις που προκάλεσαν, αναδεικνύουν την ανάγκη για διαφάνεια, ευθύνη και σεβασμό προς τους νόμους. Σε μία δίκαιη πολιτεία, όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο, και κανένας δεν μπορεί να θεωρείται ανεξέλεγκτος.
