Η υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως, και ο διοικητής της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (ΔΥΠΑ), Σπύρος Πρωτοψάλτης, παρουσίασαν το μεσημέρι της Δευτέρας 17 Μαρτίου στο ΕΒΕ Κοζάνης ένα σχέδιο δράσης για την ενίσχυση της απασχόλησης στη Δυτική Μακεδονία. Η κ. Κεραμέως ξεκίνησε την ομιλία της με αναφορές στη «βελτίωση» της εθνικής αγοράς εργασίας, ενώ για την περιοχή ανακοίνωσε δύο νέα προγράμματα – τα οποία χαρακτήρισε ως «πρωτοβουλίες» της κυβέρνησης.
Τι προτείνει η κυβέρνηση
Το πρώτο πρόγραμμα αφορά 1.000 θέσεις εργασίας με προϋπολογισμό 10,7 εκατ. ευρώ, όπου οι μισθοί θα κυμαίνονται από 830 έως 1.185 ευρώ το μήνα. Στο πρώτο σκέλος, οι επιχειρήσεις της περιοχής θα επιδοτούνται κατά 70% για την πρόσληψη κοινού ανέργου, με μισθό 830 ευρώ. Στο δεύτερο σκέλος, η 100% επιδότηση απευθύνεται σε άνεργους που εντάσσονται στο πλαίσιο της «Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης» (ΔΑΜ) – δηλαδή σε εργαζόμενους που έχασαν τη δουλειά τους λόγω της απολιγνιτοποίησης.
Το δεύτερο πρόγραμμα αφορά την επανέναρξη του προγράμματος απασχόλησης ανέργων 55+, με 6.000 θέσεις σε δήμους, περιφέρειες και δημόσιους οργανισμούς. Η διάρκεια είναι 24 μήνες (12+12) με 75% επιδότηση έως 750 ευρώ το μήνα.
Η υπουργός τόνισε πως «η ανεργία στη Δυτική Μακεδονία μειώθηκε κατά 54%», από 23,8% το 2019 σε 11,1% το 2024. Ωστόσο, τα στοιχεία της ΔΥΠΑ λένε κάτι διαφορετικό: η πραγματική μείωση των ανέργων στην περιοχή από το 2019 έως το 2025 είναι μόλις 3.088 άτομα, δηλαδή λιγότερο από 11% – όχι 54%.
Η πραγματική εικόνα: Φτώχεια, ερήμωση και προσωρινές λύσεις
Η κυβερνητική αφήγηση για «επιτυχία» κρύβει την πραγματικότητα:
- Η Δυτική Μακεδονία έχει χάσει 28.633 κατοίκους (μείωση 10,1%) σε μια δεκαετία, την μεγαλύτερη πλημμυρική συρρίκνωση στη χώρα.
- 7 στους 10 ανέργους με πτυχίο Πανεπιστημίου παραμένουν χωρίς εργασία, χωρίς προοπτικές επανένταξης.
- Τα προγράμματα βασίζονται σε προσωρινές, επιδοτούμενες θέσεις, χωρίς σχέδιο μακροπρόθεσμης απασχόλησης ή δομικών επενδύσεων.
Απολιγνιτοποίηση: Το μεγαλύτερο σκάνδαλο υποβάθμισης
Η περιοχή, που παράγει το 2/3 του ηλεκτρικού ρεύματος της Ελλάδας μέσω των λιγνιτικών μονάδων, θυσιάστηκε στο βωμό της «πράσινης μετάβασης». Αντί να αναβαθμιστεί η βιομηχανική υποδομή, η κυβέρνηση:
- Έκλεισε τα λιγνιτικά εργοστάσια, χωρίς ισοδύναμες θέσεις εργασίας. Μια μελέτη του ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕ (2020) εκτιμά 22.821 άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας που χάθηκαν.
- Πούλησε τον φθηνό λιγνίτη στη Β. Μακεδονία (Σκοπια), ώστε αυτή να παράγει φθηνό ρεύμα, ενώ η Ελλάδα εισάγει ακριβό LNG.
- Εγκατέστησε φωτοβολταϊκά πάρκα (π.χ. τα 204 MW των ΕΛΠΕ-JUWI) που δημιούργησαν μόνο 300 προσωρινές θέσεις κατά την κατασκευή, αλλά σήμερα λειτουργούν χωρίς ουσιαστική ανθρώπινη παρουσία.
Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Γερμανία επανέφερε σε λειτουργία λιγνιτικές μονάδες για να διασφαλίσει ενεργειακή επάρκεια.
Συμπέρασμα: Απάτη χωρίς ανάπτυξη
Οι κυβερνητικές «πρωτοβουλίες» είναι αποσπασματικές και θεατρικές, ενώ:
- Δεν υπάρχει σχέδιο για βιομηχανική ανασυγκρότηση ή αξιοποίηση του λιγνίτη σε άλλες εφαρμογές (π.χ. χημικές πρώτες ύλες, κατασκευές).
- Η περιοχή ερημώνεται, ενώ οι γερμανικές εταιρείες κερδίζουν από την εγκατάσταση ΑΠΕ.
- Η ενεργειακή πολιτική οδήγησε σε εξάρτηση από τις εισαγωγές και το πιο ακριβό ρεύμα στην Ευρώπη.
Η Δυτική Μακεδονία δεν χρειάζεται προσωρινές «ενέσεις» απασχόλησης, αλλά στρατηγικό σχέδιο βιομηχανικής αυτάρκειας. Όσο η κυβέρνηση κάνει «greenwashing» της οικονομικής καταστροφής, οι κάτοικοι συνεχίζουν να φεύγουν – και οι εναπομείναντες να βυθίζονται στη φτώχεια.
