Το ότι θα πρέπει να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας είναι ακριβώς εκεί που εδράζεται το ναυτικό δίκαιο στον πλανήτη.
Η θριαμβολογία της κυβέρνησης μετά την ακύρωση του μη δόκιμου εμπορικού σήματος “Τουρκοαιγιακό” το οποίο έλαβε χώρα 10 Ιανουαρίου 2025, όταν το γραφείο πνευματικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής ένωσης (EUIPO) με συγκεκριμένη απόφαση C58927,10/01/2025, ακύρωσε την ισχύ ουσιαστικά προηγηθήσεις δικής του απόφασης, πριν από 3,5 έτη, δείχνει την παντελής έλλειψη εξωτερικής πολιτικής από μία κυβέρνηση κατώτερη των περιστάσεων.
Και εδώ εγείρονται πολλά και εύλογα ερωτήματα τα οποία χρήζουν απάντησης.
Πού ήταν το υπουργείο εξωτερικών όταν έλαβε χώρα η συγκεκριμένη πράξη στις 16 ιουλίου του 2021, που η Τουρκία κατέθεσε επίσημο αίτημα στην επιτροπή δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, (EUIPO – European Union Intellectual Property Office), ζητώντας να της κατοχυρωθεί ο εμπορικός όρος “TurkAegean“, προκειμένου να διαφημίσει το δικό της τουριστικό προϊόν; Και εφόσον πέρασε κάτι περισσότερο από ένας μήνας, προκειμένου να εξεταστεί το αίτημα, και να γίνουν οι όποιες ενστάσεις από αυτούς που έχουν έννομο συμφέρον, κάτι που δεν έγινε ποτέ από την Ελλάς; Έτσι 7 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους το αίτημα δημοσιεύτηκε στην EUTM, δηλαδή στην Ευρωπαϊκή βάση δεδομένων για την κατοχύρωση εμπορικών σημάτων, από την στιγμή που κανένας δεν εναντιώθηκε σε αυτό. Στις 15 Δεκεμβρίου του 2021 το αίτημα έγινε δεκτό με ότι αυτό συνεπάγεται για τα Ελληνικά συμφέροντα.
Και κοίτα πώς αποδεικνύεται ότι το καθεστώς λειτουργεί απόλυτα συντονισμένα.
Τον Απρίλιο του 2021, ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι αυτός που επί θητείας του στο ΥΠΑΝΕ, κατήργησε με νομοθετική παρέμβαση του την υπηρεσία σημάτων, ανοίγοντας τον δρόμο ουσιαστικά για αυτό που ακολούθησε. Χαρακτηριστικό ήταν τότε το επιχείρημα του υπουργού ανάπτυξης, που επαναλαμβάνεται και τώρα, ότι στην εν λόγω υπηρεσία, δεν υπήρχε ηλεκτρονικό πρωτόκολλο και εάν κάτι πήγαινε στραβά, κανείς δεν θα μπορούσε να το μάθει εγκαίρως, όπερ και εγένετο.
Είναι παραλογισμός να ζητοκραυγάζουν η κυβέρνηση μαζί με τα φερέφωνα συστημικά μέσα μαζικής ενημέρωσης για κάτι που έπρεπε να πραχθεί εν τη γενέσει του, και όχι μετά από 4 χρόνια καθυστέρησης, ακουμπώντας επιδερμικά την λύση ενός θέματος το οποίο έχει τεράστιο βάθος και πολυπλοκότητα. Σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί νίκη, και υπάρχουν πολλοί λόγοι που συνεπικουρούν σε αυτό.
Επί της ουσίας:
Το εμπορικό αυτό σήμα δεν θα χρησιμοποιείται πλέον στα 27 κράτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ενώ θα συνεχίσει να υφίσταται για ολόκληρο τον υπόλοιπο πλανήτη.
Το σήμα αυτό θα παραμείνει για ακόμα έξι χρόνια εν ενεργεία, από την στιγμή που έχει οριστεί ως καταληκτική ημερομηνία η 16η Ιουλίου 2031.
Είναι σίγουρο ότι οι Τουρκικές αρχές θα εκμεταλλευτούν το περιθώριο των δύο μηνών που έχουν για να υποβάλλουν έφεση, και τέσσερις μήνες προκειμένου να καταθέσουν γραπτή τεκμηρίωση στην απόφαση της 10ης Ιανουαρίου, αυτό σημαίνει ότι είναι μακριά ακόμα το να τελεσιδικήσει η πρωτόδικη απόφαση, εφόσον είναι σε αναστολή.
Όπως και να έχει ο όρος TURKAEGEAN έχει χαραχθεί στο υποσυνείδητο των συνειδητοτήτων, και έχει αποτυπωθεί στην συλλογική μνήμη δηλαδή στο υπερσυνείδητο του πλανήτη.
Είναι τεράστια η βλάβη που έχει επέλθει από την έλλειψη ορθής διαχείρισης για όλο αυτό το διάστημα που έχει παρέλθη, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνει η επανόρθωση της. Πώς μπορούμε λοιπόν να λάβουμε ως νίκη κάτι τέτοιο, παραμελώντας τεράστιες διεκδικήσεις που εκκρεμούν, όπως η Ιωνία, τα δυτικά παραλία συμπεριλαμβανομένης και της Σμύρνης, την Έφεσο, τις Κυδωνίες, την αλησμόνητη Πέργαμο και πλείστες άλλες Ελληνικές περιοχές μείζονος σημασίας, οι οποίες αποτελούσαν την περιφέρεια του Αιγαίου, και τώρα έχουν αλλάξει τα τοπωνύμια προσπαθώντας να κρύψουν την Ελληνικότητα της περιοχής, καπηλευόμενοι ακόμα και της Ελληνικές αρχαιότητες που κάθε μέρα αναδύονται.
Αυτό που λείπει από την μητέρα των μητέρων μας Ελλάς, είναι η καθαρή ελεύθερη πολιτική βούληση, χωρίς ιδιοτελής αγκυλώσεις, προκειμένου να ανακοπεί η χαλκευμένη χρήση του ονόματος του Αιγαίου. Και δεν θα υπήρχε λόγος να τρέχει η κυβέρνηση σε Ευρωπαϊκά και Αμερικανικά δικαστήρια για το αυταπόδεικτο, από την στιγμή που υπάρχει ο ΟΗΕ.
Σε μια πραγματική προσέγγιση της έννοιας εξωτερική πολιτική, θα πρέπει όλες οι χώρες να προσεγγίσουν τον ορισμό του δικαίου, πέρα από ταμπέλες και σημαίες Ιδιωτικών εταιρειών. Είναι δεδομένο και αυτονόητο ότι όλοι πρέπει να νοήσουν, ότι όλες οι συμβάσεις και οι υπάρχουσες συνθήκες στον ΟΗΕ δέχονται ότι μία περιοχή μπορεί να ονομαστεί με βάση την ιστορία της, και κανένας στον πλανήτη δεν θέλει να του κλέβουν την ιστορία του, πόσο μάλλον να την παραποιούν. Είναι διακριτό και πασιφανές με βάση τις συνθήκες, ότι κανένας δεν μπορεί να αλλάζει τοπωνία, κάτι που έχει πράξει κατά κόρον η Τουρκία αλλάζοντας Χιλιάδες ονομασίες, αποδεικνύοντας έτσι την ανύπαρκτη εξωτερική πολιτική της Ελλάδος.
Ποια Τουρκία και πια Τουρκική διάλεκτο, στη γη της Ιωνίας, είναι παντού οι εγχαράξεις των προγόνων μας, και υφίσταται συνθήκη του ΟΗΕ για αυτό.
Δεν μπορεί κανείς να αλλάξει την ονομασία καμιάς πόλης, διότι με βάση την συνθήκη που έχει υπογραφεί και από την Τουρκία, είναι παγκόσμια κληρονομιά και απαγορεύεται να αλλάξεις το όνομα σε τοπωνύμιο, κάτι που ισχύει για ολόκληρο τον πλανήτη.
Πηγαίνοντας την υπόθεση στον ΟΗΕ, είναι υποχρεωμένος να πράξει με βάση τις συνθήκες αλλιώς δεν υπάρχει θεσμικός λόγος ύπαρξης του, αυτοακυρώνεται, η Τουρκία είναι φιλοξενούμενη σε Ελληνική γη των προγόνων μας, και έχει υπογράψει για αυτό ώντας ιδιωτική εταιρεία με έδρα την Ουάσιγκτον DC.
Είμαστε εδώ για να διεκδικήσουμε όλα τα δίκαια και τα δικά μας, και ότι ανήκει στο Ελληνικό έθνος δεν διαπραγματεύεται.Η άσκηση της εξωτερικής πολιτικής πρέπει να είναι αυστηρή, είναι αυστηρή γιατί είναι απόλυτη, στηριζόμενη στην αλήθεια, η οποία είναι πάντα μία. Η εξωτερική πολιτική είναι αυτή η οποία θωρακίζει και ασφαλίζει όλα τα δίκαια και τα δικαιώματα της Ελληνικότητας.
Το Μανώλη Χατζηδημητρίου
