Ο πρόεδρος των εργαζομένων στην ΕΑΒ Νίκος Καπίρης προχώρησε σε απίστευτες καταγγελίες σχετικά με το πρόγραμμα αναβάθμισης των μαχητικών αεροσκαφών F-16. ‘Αν και είχε ψηφιστεί επί κυβέρνηση Τσίπρα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη το διαφημίζει λες και αυτοί το υπέγραψαν.
Στην ανακοίνωση του, ο κ. Καπίρης αναφέρεται στα προγράμματα που έχει δώσει η κυβέρνηση σε ιδιώτες στον εκσυγχρονισμό των F-16 και τα απίστευτα που συμβαίνουν εμπλέκοντας τους εργαζόμενους στα λάθη και καθυστερήσεις των ιδιωτών.
Χαρακτηριστικά αναφέρει:
Να τα πούμε ένα χεράκι και για τις διαβόητες αναβαθμίσεις των αεροσκαφών F-16 Viper και P3-B Orion, όπου είχαμε προβλέψει και αναφέρει δημοσίως, πως η ΕΑΒ και το προσωπικό της παίζουν τον ρόλο του “χρήσιμου ηλίθιου”. Όπως ήταν αναμενόμενο, έχουν ήδη αρχίσει οι γκρίνιες. Και πάλι, μεταξύ τόσων εμπλεκομένων, αλλά και τόσων λανθασμένων αποφάσεων, ως υπεύθυνη δακτυλοδεικτείται για ακόμα μία φορά η ΕΑΒ. Γνωστό το παιχνίδι και διαχρονικό. Κάθε καλό που αφορά στον κρατικό φορέα, υποκρύπτεται επιμελώς. Αντίθετα, όταν για την διολίσθηση των προγραμμάτων φέρουν ευθύνες οι “συνεργάτες”, που με το ζόρι επιβλήθηκαν στις φιλοκυβερνητικές διοικήσεις, όπως και δίχως ρεαλισμό και προοπτική κρατικοί σχεδιασμοί, πολύ βολικά θέτουμε επί του εδωλίου του κατηγορουμένου το προσωπικο της ΕΑΒ F-16 Viper, P3-B Orion, κατασκευαστικό F-16 και κατασκευαστικο C-130. Σε όλα αυτά τα προγράμματα, το κακοπληρωμένο προσωπικο της ΕΑΒ πέφτει ηρωικά μαχόμενο, προασπίζοντας Εθνικά και εταιρικά συμφέροντα. Από την άλλη, οι προικοδοτούμενοι εργολάβοι προστατεύονται εξόφθαλμα και σε επαίσχυντο βαθμό. Δεν θα αναλύσουμε τις κακοτεχνίες και τις ζημιές που έχουν προκαλέσει και τις οποίες αποκαθιστούν, κατ’ εντολή της διοίκησης, οι ΕΑΒίτες, ώστε να μην προκύψουν σκάνδαλα. Για αυτές τις περιπτώσεις θα μπορούσε να γραφτεί βιβλίο. Όμως για να αναδείξουμε και μόνο, το μέγεθος της προστασίας που απολαμβάνουν οι ιδιώτες, με εντολές εκ των άνωθεν, θα αναφερθούμε σε ένα τελευταίο περιστατικό, το οποίο έλαβε χώρα στον χώρο κατασκευής τμημάτων του F-16. Σε αυτό το πρόγραμμα, συνυπάρχουν και συντρέχουν δύο γραμμές παραγωγής. Μία της ΕΑΒ και μία εργολάβου, άνευ..σύμβασης. Τον προηγούμενο μήνα, διαπιστώθηκε πως το εργοσύνολο όπου δούλευε τεχνικό προσωπικό της ΕΑΒ, ολοκλήρωσε νωρίτερα την τρέχουσα παραγωγική φάση και ήταν έτοιμο για την επόμενη. Αντίθετα, το εργοσύνολο όπου απασχολούνταν η ιδιωτική εταιρία A…LA, είχε μείνει πίσω, ενώ εμφάνιζε και κακοτεχνίες. Δόθηκε λοιπον εντολή, το έτοιμο απάρτιο να παραδοθεί για την επόμενη φάση στον ιδιώτη, ώστε αυτός να μην εκτεθεί. Το δε ημιτελές και προβληματικό απάρτιο, το χρεώθηκε το προσωπικό της ΕΑΒ, για να το διορθώσει και να το προχωρήσει. Κατά αυτό τον τεχνητό τρόπο, τόσο οι “ρετσινιές”, όσο και οι χρηματικές ρήτρες που επιβάλλει η Αμερικανική Lockheed Martin, λόγω καθυστερήσεων, επιβαρύνουν την εταιρία μας, ενώ οι “φυτευτοί” ιδιώτες βγαίνουν “λάδι”. Ας κάνουμε αναγωγή αυτής της τακτικής, για το σύνολο των προγραμμάτων της εταιρείας όπου εμπλέκονται εργολάβοι και μπορούμε να αντιληφθούμε το είδος των εντολών που έχουν δοθεί και την σκοπιμότητα τους”.
Συμφωνα με όσα καταγγέλλει ο πρόεδρος της ΕΑΒ, η ιδιωτική εταιρία όχι μόνο δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει το δικό της κομμάτι που πληρώνεται από τα χρήματα του ελληνικού λαού, αλλά δημιουργεί και κακοτεχνίες με αποτέλεσμα να επιβαρυνθούμε χρηματικές ρήτρες λόγω καθυστερήσεων. Αποδεικνύεται πως δεν έχει την ανάλογη γνώση και τεχνικό προσωπικό που θα παραδώσει με ακρίβεια το κομμάτι που έχει αναλάβει να διεκπεραιώσει.
Να θυμηθούμε και το σκάνδαλο με τα υπερτιμολογημένα F-35 της γνωστής Αμερικανικής εταιρείας Lockheed Martin όπου από 80 εκατομμύρια που μας τα διαφήμιζε, τα πληρώσαμε 215 εκατομμύρια χωρίς τα όπλα τους με την επιβολή χρηματικής ρήτρας λόγω καθυστερήσεων.
Δες: https://ntoros.gr/ta-10-dis-oi-ipa-i-lockheed-martin-ta-40-machitika/
‘Αρα, με ποιά κριτήρια λοιπόν ‘φυτεύονται’ αυτές οι ιδιωτικές εταιρείες;;;; Βάση ποιάς αξιολόγησης και από ποιους;;; Επιλέχθηκε με βάση αξιοκρατίας;;;;
Η “αξιολόγηση” για τον ‘αξιότερο’ πρέπει να γίνεται με δίκαια και αντικειμενικά κριτήρια στον καθένα που αναλαμβανει οποιοδήποτε δημόσιο έργο. Είτε αυτός λέγεται δημόσιος υπάλληλος, είτε αυτός λέγεται ιδιώτης συνεργάτης του δημοσίου.
Πέρα από την αναξιοκρατία που παρατηρούμε σε αυτή την υπόθεση, βλέπουμε για άλλη μία φορα την κακοδιαχείριση του κρατικού πλούτου. Για άλλη μία φορά, η κυβέρνηση δεν υπολογίζει τα χρήματα των πολιτών της, που υπερ φορολογεί και συνεχίζει τις σπατάλες άνευ λόγου, γι’ αυτό και όλες οι υπόλοιπες υποδομές έχουν φτάσει στον πάτο. Βεβαια, ρίχνουμε ευθύνη στην κυβέρνηση αλλά και οι πολίτες έχουν μέρος ευθύνης γιατί πολύ απλά το δημόσιο χρήμα ανήκει στον πολίτη/δημότη και ουδείς δικαιούται να το χρησιμοποιεί με χαλαρότητα και ως εργαλείο του.
Το δημόσιο χρήμα απαιτεί λογική και καθαρή διαχείριση με δυνατότητα να μπορεί κάθε πολίτης να ελέγξει άνα πάσα στιγμή το τι δαπανάται, πως δαπανάται, γιατί δαπανάται κατ’αυτόν τον τρόπο και τι οφέλη έχει αποφέρει η δαπάνη.
