Σε πρόσφατο άρθρο του στο ΑΜΠΕΜΠΕ, ο κ. Βασίλης Κορκίδης, πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου αναφέρει:
“Δεν πρέπει να ξεχνάμε το γεγονός ότι ο ναυπηγοεπισκευαστικός και κατασκευαστικό κλάδος κατέρρευσε, όχι μόνο λόγω παγκόσμιας κρίσης, αλλά και από άλλες ελληνικές παθογένειες και την αδυναμία του κράτους και των ιδιωτών να παρουσιάσουν ένα σοβαρό, στραμμένο προς το μέλλον σχέδιο για την βιωσιμότητα των ναυπηγείων. Αυτή ακριβώς την βιωσιμότητα οφείλει να εγγυηθεί το κράτος εξαλείφοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ανάσχεση στην δυναμική που αποκτά ο τομέας, αλλά και στοιχεία που θα θέσουν σε κίνδυνο την εξωστρέφεια και ανταγωνιστικότητα. Ανταγωνιστικότητα όχι στο εσωτερικό, αλλά στο διεθνές περιβάλλον. Η ύπνωση που επήλθε εξαιτίας άστοχων πολιτικών στην Ε.Ε σήμερα έχει οδηγήσει σε αδράνεια, χάρη στην οποία τα ασιατικά ναυπηγεία με κυρίαρχα τα Κινέζικα που κατέχουν το 70% και πλέον των νέων παραγγελιών να μονοπωλούν τον τομέα των νέων ναυπηγήσεων”.
Η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές προκλήσεις, οι οποίες προέρχονται κυρίως από τις πολιτικές και οικονομικές πρακτικές που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια. Ουσιαστικά, η εμπιστοσύνη της βιομηχανίας προς το ελληνικό κράτος έχει κλονιστεί από την κομματική διαφθορά και τις διαπλοκές που παρατηρούνται στον τομέα.
Τα ναυπηγεία, όπως αυτά του Σκαραμαγκά, έχουν καταστεί αντικείμενο εκμετάλλευσης. Επενδυτές, ντόπιοι και ξένοι, έχουν επενδύσει στην ελληνική ναυπηγική βιομηχανία με σκοπό το κέρδος, εκμεταλλευόμενοι παράλληλα κρατικές επιδοτήσεις και προγράμματα που στοχεύουν στην υποστήριξη της βιομηχανίας. Αντί να προστατευθούν τα δημόσια συμφέροντα, οι ελληνικές κυβερνήσεις προώθησαν λύσεις που εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα μιας μικρής ελίτ των επιχειρηματιών, αφήνοντας την ελληνική ναυπηγική βιομηχανία σε κατάσταση παρακμής.
Η εμπλοκή αρκετών πολιτικών και επιχειρηματιών σε σκάνδαλα, με τις αναφορές για μίζες και δωροδοκίες, επιβεβαιώνει την κρισιμότητα της κατάστασης. Η δικαστική διαδικασία είναι αργή και συχνά γεμάτη ανατροπές, με το συνολικό κόστος της διαφθοράς να υπολογίζεται σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Παρά την πολυάριθμη συνεισφορά της Ελλάδας στη ναυτιλία και την ναυπηγική, τα ελληνικά ναυπηγεία δεν έχουν κατορθώσει να προβληθούν ως ισχυρές δυνάμεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η Ελλάδα μπορεί να αξιοποιήσει τις θαλάσσιες δυνατότητές της, δημιουργώντας χιλιάδες θέσεις εργασίας και επενδύοντας σε σύγχρονα πλωτά ναυπηγεία ικανά να κατασκευάζουν και να επισκευάζουν πλοία, γιοτ και άλλα σκάφη. Παρά τα προβλήματα, υπάρχει μια τεράστια δυνατότητα ανάπτυξης στην κατασκευή μεγάλων πλοίων, πολεμικών σκαφών και υποβρυχίων.
Για να επιτευχθεί η αναγέννηση της ελληνικής ναυπηγικής βιομηχανίας, είναι απαραίτητη μια αναθεώρηση των πολιτικών και μια πορεία διαφάνειας, με την ανάμειξη νέων φορέων που είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν και να προωθήσουν τον τομέα. Σε αυτό το πλαίσιο, η “Ελλήνων Συνέλευσις” προβαίνει σε προτάσεις για τη χρηματοδότηση και τις μεταρρυθμίσεις, αναγνωρίζοντας την ανάγκη για μια νέα αρχή στον τομέα της ναυπηγικής.
Η ανάπτυξη της ναυπηγικής βιομηχανίας μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα στην ελληνική οικονομία, αρκεί να υπάρξει πολιτική βούληση και στρατηγική ανάκαμψης. Η χώρα διαθέτει τα απαραίτητα εργαλεία και το ανθρώπινο δυναμικό για να ανακτήσει τη ναυτική της παράδοση και ηγετική θέση στον τομέα της ναυπηγικής, εφόσον οι προτεραιότητες στρέφονται προς την ανάπτυξη και όχι τη διαφθορά.
