Η αποκοπή του ανθρώπου από την εννοιολογική ροή των λέξεων

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την ιθάκη να εύχεσαι να ναι μακρύς ο δρόμος, 

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσει. Είναι άξιον απορίας το γεγονός ότι ο άνθρωπος βιώνει καθημερινά μαχόμενος να διασχίσει  τεράστιες συμπληγάδες τις οποίες εναποθέτει ο ίδιος μπροστά του, με βάση τις πράξης και της εκλογές του, αποκόβοντας τον από την αέναη ροή της δημιουργίας.Το ίδιο ακριβώς έπραξε και με την αλλοίωση της Ελληνίδας γραφής στο πέρασμα των αιώνων.

Διασχίζοντας κάποιος τον αρχαιολογικό χώρο του ασκληπιείου της Κω, φτάνει  σε μία αίθουσα η οποία εκθέτει μαρμάρινες επιγραφές, οι οποίες είναι όλες με κεφαλαία κοσμοσύμβολα, κεφαλαία γράμματα τα οποία είναι ενωμένα μεταξύ τους, χωρίς κενά χωρίς κόμματα, χωρίς σημεία στίξης.

Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί οι προγόνοι μας χρησιμοποιούσαν το συγκεκριμένο σύστημα γραφής, και το αποτέλεσμα που επέφερε στην ανάπτυξη πολιτισμού ο οποίος ήταν θαυμαστός στα πέρατα της οικουμένης;

Η Ελληνίδα γραφή είναι καθαρά μαθηματικά, με γεωμετρική αποτύπωση της ίδιας της νομοτέλειας. Ο ίδιος ο αυθύπαρκτος νόας νους εκφράζεται μέσα από την γραμμική αποτύπωση του λόγου, προκειμένου η σκέψη να χαραχθεί στην ύλη,

με μαθηματική ακρίβεια παρασυρόμενη από την ατέρμονη εναλλαγή των α-ριθμών, ο ρυθμός των άλφα, των ίδιων τον δημιουργών δηλαδή, στην άπειρη ροή του χρόνου χαράσσοντας τον χώρο,  καταγράφοντας τα πάντα,

με μουσική αρμονία.

Το κάθε γράμμα αντιστοιχεί με έναν συγκεκριμένο αριθμό, ένα νούμερο, μέρος του νου, την ίδια την τριμέρια δηλαδή. Ο εγκέφαλός μας αποτελείται από δύο ημισφαίρια, και στο κέντρο το ιώτα, η ίδια η μεσότητα του δημιουργήματος.

Οι ηλεκτροχημικές συνάψεις του εγκεφάλου, δεν λειτουργούν αρμονικά με τα πεζά γράμματα, και ο άνθρωπος έχασε την συμφωνία με την ίδια την συγχορδία της δημιουργίας. Οι λέξεις έχασαν την έννοια τους, δημιουργώντας έναν κυκεώνα χάους, πλέον δεν διαβάζουμε, δεν βάζουμε τον Δία την ίδια την λογικ , στην γραφή μας και κατ επέκτασιν στις πράξεις μα .

Αλήθεια, τι φταίει και ο άνθρωπος ανέχετε την αποκοπή του από τη ροή που προσφέρει η Ελληνίδα γραφή; 

Με το μαχαίρι του βυζαντίου η αποτύπωση του νου μετατράπηκε από                              κεφαλογράμματα με γωνιομέτρηση συγκεκριμένων μοιρών, σε πεζά, μικρά γράμματα αποκομμένα μεταξύ τους με σημεία στίξης, με αποτέλεσμα να χαθεί η μουσικότητα και η ροή της γλώσσας που οι προγόνοι μας γνώριζαν, έχοντας την ανάλογη αγωγή μέσω της ορθής διδαχής. Σύγχρονοι μελετητές αναφερόμενοι σε αυτό το συνεχές μοτίβο γραφής με ροή χωρίς διακοπές το ονόμασαν ως ‘’ scriptio continua ‘’ ( συνεχόμενη γραφή )

Σήμερα αυτό που επικαλούμαστε παιδεία, είναι κάθετη χειραγώγηση της ίδιας της σκέψης, και τα κενά που μας επέβαλαν είναι κενά που μας αποτρέπουν από την προσέγγιση των εννοιών. Η πληροφορία πρέπει να φέρει το πλήρες, σε μία ροή χωρίς περισπωμένες δασείες και κόματα τα οποία κομματιάζουν την ίδια την ουσία. 

Η αρχαία Ελληνική γλώσσα αποτελεί γλώσσα ψυχής, είναι συμπαντική και η δυναμική της στηρίζεται στην υψηλή συχνότητα, οι αρχαία Ελληνική γλώσσα μέσω της συχνότητάς της αναγεννά και επιδιορθώνει τους έλικες του dna του κώδικα δομής και δόμησης μας. 

Τα μήλα των εσπερίδων, η τεράστια γνώση η οποία είναι αποθηκευμένη στα μνημονικά κύτταρα μας, δίδεται πάλι απλόχερα στον άνθρωπο από αυτόν που πρέπει κάνοντας πράξη το πρέπον την ώρα που πρέπει, προκειμένου να ανασύρει από τον βούρκο της λήθης όλους τους ανθρώπους του πλανήτη Δήμητρα. Ο Αρτέμιος Σώρρας είναι αυτός που μας ενθύμισε μέσο της εθαιρικής γραφής τα 27 και όχι 24 κοσμοσύμβολα της Αλφα Ωμέγα γραφής μας,

αυτού του υπέρτατου συμπαντικού κώδικα επικοινωνίας.

Έτσι πρέπει να γράφουμε χωρίς κενά, ο προφορικός λόγος δεν έχει καμία διαφορά από τον γραπτό έχοντας ροή, στην οποία ταυτίζονται οι λέξης με τις έννοιες. 

Σήμερα, διαβάζοντας ένα κείμενο στο τέλος θυμόμαστε μόνο την τελευταία παράγραφο, χωρίς να μπορούμε να εμβαθύνουμε στις έννοιες η να διακρίνουμε τον δόλο πού φέρουν  τα γραφόμενα, άλλωστε δεν έχουμε πρόσβαση στους αρχέτυπους παπύρους που μας άφησαν παρακαταθήκη οι προγόνοι μας. 

Όταν διαβάσουμε ένα κείμενο με χίλιες λέξεις με μικρά γράμματα και σημεία στίξης ο εγκέφαλος μας καταγράφει 1.000 διαφορετικά αρχεία, ενώ αν το κείμενο αυτό ήταν γραμμένο με κεφαλαία γράμματα χωρίς κενά και σημεία στίξης ο εγκέφαλος θα κατέγραφε ένα μόνο ολοκληρωμένο αρχείο.

Σκεφτείτε τώρα πόσα σκουπίδια έχουμε καταγράψει κατά την διάρκεια της επίπλαστης παιδείας, με αποτέλεσμα να αντιλαμβανόμαστε μόνο το 10% του κάθε κειμένου.

Στο χέρι μας είναι να κάνουμε μία νέα αρχή ακολουθώντας το δείγμα γραφής των προγόνων μας προκειμένου να δομήσουμε νέο πολιτισμό με το μεγαλείο πού αρμόζει στους Έλληνες ανθρώπους .

ΜΕΛΕΑΓΡΟΣ

Σχετικές δημοσιεύσεις