Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε σήμερα με τον Ισραηλινό ομόλογό του, Μπενιαμίν Νετανιάχου, σε μια συνάντηση που επισημοποίησε τη στρατηγική συνεργασία των δύο χωρών.
Κατά την έναρξη των συνομιλιών, ο Νετανιάχου τόνισε τις ιστορικές και πολιτισμικές ρίζες που ενώνουν τους δύο λαούς: «Καλώς ήρθατε, φίλε μου Κυριάκο. Είμαστε δύο αρχαίοι πολιτισμοί με κοινές αξίες – η Ελλάδα με τη φιλοσοφία και τη δημοκρατία της, το Ισραήλ με τις ιερές του παραδόσεις. Σήμερα, εκτός από την ιστορία, μοιραζόμαστε και κοινές προκλήσεις, αλλά και ευκαιρίες.»
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αναγνώρισε τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις της Ελλάδας, συγκρίνοντάς τες με αυτές που πέρασε το Ισραήλ στο παρελθόν. «Βλέπω πολλούς Ισραηλινούς να επενδύουν και να ταξιδεύουν στην Ελλάδα, κάτι που δείχνει εμπιστοσύνη», ανέφερε, υπογραμμίζοντας την οικονομική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών.
Επιπλέον, οι δύο ηγέτες συζήτησαν θέματα ασφάλειας και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, με τον Νετανιάχου να εκφράζει την επιθυμία του για «μια διαρκή ειρήνη» στην περιοχή. «Από μια δημοκρατία στην Ανατολική Μεσόγειο σε μια άλλη, καλώς ήρθες», τόνισε, καταλήγοντας με αισιόδοξο τόνο για τις μελλοντικές συνεργασίες.
Η πρόσφατη συνομιλία μεταξύ των ηγετών της Ελλάδας και του Ισραήλ αποδεικνύει ξεκάθαρα πόσο υποτελής είναι η ελληνική πολιτική απέναντι στο ισραηλινό κράτος. Πράγματι, η επιρροή του Ισραήλ στην Ελλάδα δεν είναι κάτι καινούριο γιατί έχει ρίζες που χρονολογούνται ακόμη και πριν την επίσημη ίδρυση του ισραηλινού κράτους, όταν οι δυνάμεις που το υποστήριζαν ήδη εδραίωναν την παρουσία τους στην ελληνική επικράτεια (“κράτος εν κράτει”).
Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Κ.Ι.Σ.): Εξωθεσμική επιρροή- είναι ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου που υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, με στόχο την προώθηση της εβραϊκής κληρονομιάς και ιστορίας. Ωστόσο, στην πράξη, λειτουργεί ως αντιπρόσωπος ισραηλινών οργανισμών και κοινοτήτων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Αυτό δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο ένας ξένος φορέας θα πρέπει να απολαμβάνει τόσο μεγάλη επιρροή εντός του ελληνικού κράτους. Να αναφέρω ότι το Κ.Ι.Σ λειτουργεί με νόμους από το 1920 επί Βενιζέλου και το 1945, με τα προνόμια των ΝΠΔΔ.
Η δήλωση του Νετανιάχου ότι “είμαστε δύο αρχαίοι λαοί με κοινές αξίες” είναι τουλάχιστον αφελής, αν όχι παραπλανητική. Το Ισραήλ ιδρύθηκε το 1948 στα εδάφη της παλαιστινιακής Βρετανικής Εντολής, με στόχο να γίνει εθνικό καταφύγιο για Εβραίους από όλο τον κόσμο. Ωστόσο, διαφέρει ουσιαστικά από την Ελλάδα γιατί δεν είναι ένα κράτος με εθνολογική συνέχεια και αυτόχθονους πολίτες, αλλά μια πολιτική οντότητα βασισμένη στη θρησκευτική ταυτότητα (“Έθνος ή δόγμα;”).
Η υποταγή της Ελλάδας στην λεγόμενη “κοινή συνεργασία” μεταξύ των δύο χωρών εξυπηρετεί στην πραγματικότητα τα συμφέροντα του Ισραήλ. Αυτό φαίνεται από το 1945, όταν η ισραηλιτική κοινότητα απαλλάχθηκε από φόρους στην Ελλάδα. Από την πρόσφατη ανάμειξη της Ελλάδας στη σύγκρουση Ισραήλ-Παλαιστίνης, με ξεκάθαρη υποστήριξη προς το Ισραήλ. Από τις αγορές οπλικών συστημάτων από το Ισραήλ (π.χ. ο αντιαεροπορικός θόλος).
Δεν πρόκειται απλώς για πολιτική της ΝΔ. Όλες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα (με μοναδική εξαίρεση την Ελλήνων Συνέλευσις) έχουν ενισχύσει αυτήν την ανισόρροπη σχέση, συμβάλλοντας ενεργά εναντίον των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας. Μόνο η Ελλήνων Συνέλευσις έχει καταγγείλει ρητά την επιρροή του Ισραήλ στα εσωτερικά θέματα της χώρας μας και έχει δεσμευτεί να τερματίσει αυτήν την κατάσταση. Όπως και αναφέρεται στην Ιδρυτική της Διακήρυξη:
“Το πολιτικό καθεστώς επέτρεψε σε ξένους οργανισμούς να ενταχθούν στον κρατικό μηχανισμό, απολαμβάνοντας προνόμια και επηρεάζοντας κρίσιμους τομείς όπως η οικονομία, η παιδεία και τα ΜΜΕ.”
Τελικά, το Κ.Ι.Σ. είναι ένας θρησκευτικός φορέας που απολαμβάνει κρατικά προνόμια – κάτι που εγείρει ερωτήματα: αν οι Ισραηλίτες θεωρούνται “έθνος”, γιατί η ελληνική πολιτεία τους αντιμετωπίζει ως θρησκευτική ομάδα; Και αν είναι απλώς θρησκευτικό δόγμα, γιατί τους δίνονται εθνικά προνόμια;
Η Ελλάδα πρέπει να υπερασπιστεί τα δικά της συμφέροντα – όχι να υπηρετεί ξένους σκοπούς
