Η πανδημία του COVID-19 άλλαξε δραματικά τη ζωή των ανθρώπων παγκοσμίως, ενώ η διαχείρισή της από τις κυβερνήσεις άφησε πίσω της οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες. Σήμερα, παρά το ότι η κρίση φαίνεται να έχει τελειώσει, η ανησυχία για νέες πανδημίες παραμένει.
Ο ΕΟΔΥ συνεχίζει να εκδίδει εβδομαδιαίες εκθέσεις για τις αναπνευστικές λοιμώξεις, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποιεί για την πιθανότητα νέων επιδημιών. Παράλληλα, μεγάλα μέσα ενημέρωσης προβάλλουν άρθρα και ειδήσεις που τροφοδοτούν αυτόν τον φόβο.
Όμως, πριν αναλωθούμε σε νέες φοβίες, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε κριτικά πια τι πραγματικά συνέβη στην πανδημία του COVID-19 και ποια ήταν τα λάθη της διαχείρισής της, όπου όλοι είδαμε πως δεν υπήρχε και καμιά λογική διαχείριση.
Στις 27 Φεβρουαρίου 2020, με μόλις τρία επιβεβαιωμένα κρούσματα, η ελληνική κυβέρνηση κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η απόφαση αυτή δεν ήρθε μόνο από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά είχε τη στήριξη όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΚΙΝΑΛ, Ελληνική Λύση, ΜέΡΑ25).
Τα μέτρα που επιβλήθηκαν περιλάμβαναν:
✅ Υποχρεωτική χρήση μάσκας
✅ Lock-downs που διήρκησαν μήνες
✅ Κλείσιμο επιχειρήσεων και απαγόρευση κυκλοφορίας
✅ Υποχρεωτικούς εμβολιασμούς υπό την απειλή προστίμου στον Έλληνα πολίτη
Οικονομία: Χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν και ολόκληροι κλάδοι βρέθηκαν στο χείλος της καταστροφής. Η ανεργία αυξήθηκε, ενώ η οικονομική ανασφάλεια κορυφώθηκε.
Δημόσια Υγεία: Εκατομμύρια άνθρωποι εμβολιάστηκαν χωρίς να υπάρχουν πλήρη δεδομένα για τις παρενέργειες των εμβολίων, όπου στο τέλος οι ίδιες εταιρίες αποκάλυψαν και παραδέχτηκαν την κακή αποτελεσματικότητα αυτών.
Κοινωνικός Διαχωρισμός: Δημιουργήθηκε διαίρεση μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων, καλλιεργώντας ένταση και διχόνοια στην ελληνική κοινωνία, διαχωρίζοντας μας περισσότερο από τον αρχικό ήδη διαχωρισμό όπου μας έχουν εντάξει, επιτρέποντας να δημιουργηθούν υπερβολικές συμπεριφορές, ιδικά ως προς αυτούς που σκέφτηκαν διπλά στο να εκθέσουν τον εαυτό τους σε μια τέτοια ιατρική πράξη , ύστερα μετά από τόσα γεγονότα όπου φανερώνουν χρόνια τώρα για το αν πραγματικά μας νοιάζεται η κυβέρνηση μας, πράγμα που φαίνεται και μέχρι σήμερα.
Ελευθερία και Δημοκρατία: Πολίτες εξαναγκάστηκαν να λάβουν ιατρικές αποφάσεις υπό τον φόβο απολύσεων, προστίμων και αποκλεισμού από την κοινωνική ζωή.
Αυτή η διαχείριση είχε βαριές συνέπειες για την ελληνική κοινωνία διότι δεν παίζουμε με τα θέματα υγείας και είναι παράνομη η κάθε ιατρική πράξη με το ζόρι , κάτι που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν!
Το Μεγάλο Ερώτημα: Τι Μαθήματα Πήραμε;
Ενώ πολιτικοί, μέσα ενημέρωσης και επιστήμονες συνεχίζουν να προειδοποιούν για νέες πανδημίες, το κρίσιμο ερώτημα είναι:
❗ Θα δεχτούμε ξανά τα ίδια περιοριστικά μέτρα χωρίς κριτική σκέψη;
❗ Θα επιτρέψουμε τον εξαναγκασμό σε ιατρικές παράνομες πράξεις χωρίς διαφάνεια και λογοδοσία, με εξαγορασμους και όποιον άλλον τρόπο ώστε να καταφέρουν αυτό που θέλουν; Και τι είναι αυτό τελικά μπορούμε να αναρωτηθούμε;
Η πανδημία του COVID-19 δεν ήταν μόνο μια κρίση δημόσιας υγείας. Ήταν επίσης μια δοκιμή για τη δημοκρατία, τις ελευθερίες μας και την ατομική ευθύνη.
Το στοίχημα είναι αν, την επόμενη φορά, θα έχουμε τη γνώση και τη δύναμη να αντιδράσουμε διαφορετικά.
Δεν επιτρέπεται να ξεχνάμε.
Ποιοι Πληρώνουν το Βάρος λοιπόν;
Η πανδημία του COVID-19 δεν ήταν μόνο μια υγειονομική κρίση. Ήταν και μια οικονομική καταστροφή, την οποία, τελικά, χρηματοδοτήσαμε εμείς οι ίδιοι, οι πολίτες. Και πολλοί ακόμη δεν έχουν καταλάβει τι ζημιά έχει γίνει.
Οι κυβερνήσεις πήραν τεράστια δάνεια για να καλύψουν το κόστος των lockdowns, τις αποζημιώσεις σε επιχειρήσεις και εργαζομένους, τις υγειονομικές ανάγκες και την προμήθεια εμβολίων. Αυτά τα δάνεια εκδόθηκαν με τη μορφή κρατικών ομολόγων, όπως το περίφημο “Ομόλογο COVID-19”.
🔹 Τι σημαίνει αυτό;
Το κράτος δανείστηκε δισεκατομμύρια, υποθηκεύοντας το μέλλον μας. Κι επειδή το κράτος δεν παράγει χρήμα από μόνο του, αυτά τα χρήματα θα τα πληρώσουμε εμείς – όχι μόνο τώρα, αλλά για πολλές δεκαετίες.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιούργησε το Ταμείο Ανάκαμψης, μέσω του οποίου δανείστηκε 750 δισ. ευρώ, ενώ τα κράτη μέλη έλαβαν χρηματοδοτήσεις μέσω του προγράμματος “SURE”. Μόνο για την Ελλάδα, το κόστος της πανδημίας ανήλθε σε 2,7 δισ. ευρώ.
Και να μαντέψουμε ποιος πληρώνει αυτό το χρέος;
Το χρέος αυτό δεν θα το πληρώσουν οι πολιτικοί ή οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, αλλά οι απλοί πολίτες. Με φόρους, λιτότητα, ακρίβεια και οικονομικές κρίσεις που θα μας βαραίνουν για γενιές. ΕΣΥ το πληρώνεις αυτό το χρέος θανάτου.
📌 Και το ερώτημα παραμένει:
Ποιοι είναι αυτοί που δημιούργησαν αυτή την κατάσταση; Ποιες πολιτικές και ποια συμφέροντα εξυπηρέτησαν;
Και μέχρι πότε θα ανεχόμαστε Έλληνα πολίτη άδικες αποφάσεις που μόνο κακό μας κάνουν εν τέλη και όχι καλό, ει άι αποδεδειγμένο αυτό , όλοι βλέπουμε ότι μόνο χειρότερο γίνετε.
Τα νομοθετημένα μέτρα που επιβλήθηκαν κατά την πανδημία περιόρισαν σημαντικά βασικές ελευθερίες, όπως αυτές κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα.
Συγκεκριμένα, υπήρξε περιορισμός:
Της προσωπικής ελευθερίας (Άρθρο 5 παρ. 3 Σ), με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα υπόλοιπα δικαιώματα των ατόμων.
Της οικονομικής ελευθερίας (Άρθρο 5 παρ. 1 Σ).
Της ελευθερίας κίνησης και εγκατάστασης στη χώρα (Άρθρο 5 παρ. 4 Σ).
Της θρησκευτικής λατρείας (Άρθρο 13 παρ. 2 Σ).
Της δικαστικής προστασίας (Άρθρο 20 παρ. 1 Σ).
Της ελευθερίας της εκπαίδευσης (Άρθρο 16 Σ).
Στο δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής (Άρθρο 9 παρ. 1 Σ).
Στο δικαίωμα της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης (Άρθρο 9Α Σ).
Στην ελευθερία της έκφρασης (Άρθρο 14 παρ. 1 Σ).
Στην ανάπτυξη της προσωπικότητας (Άρθρο 5 παρ. 1 Σ).
Στην ελευθερία άσκησης του επαγγέλματος (Άρθρο 5 παρ. 1 Σ & Άρθρο 15 Σ), όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις καλλιτεχνών, επιχειρήσεων κτλ.
Στην ελευθερία της συνάθροισης (Άρθρο 11 Σ).
Όλα αυτά δείχνουν πόσο πολλοί και σοβαροί ήταν οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν, επηρεάζοντας βασικά δικαιώματα και ελευθερίες των πολιτών στην καθημερινή τους ζωή.
Η Ελλήνων Πολιτεία αναδύεται ως το ανώτερο ιδεώδες μιας κοινωνίας θεμελιωμένης στη δικαιοσύνη, την αφθονία, την διαφάνεια και την απόλυτη ισότητα. Οραματίζεται έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος είναι κυρίαρχος της ύπαρξής του, απολαμβάνοντας το δίκαιο, τον πλούτο και τις αστείρευτες δυνατότητες της ζωής.
Η Ελλήνων Συνέλευσις πρωτοστατεί σε αυτήν τη μεγαλειώδη προσπάθεια, διαθέτοντας όχι μόνο τη βούληση, αλλά και τα αναγκαία κεφάλαια και μέσα για να χρηματοδοτήσει αυτή τη μεγαλειώδη μεταμόρφωση της ανθρωπότητας. Σε έναν κόσμο όπου οι πόροι και η δύναμη συγκεντρώνονται στα χέρια λίγων, η Ελλήνων Πολιτεία έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα και να εγκαθιδρύσει ένα σύστημα όπου ο πλούτος και η δικαιοσύνη ανήκουν σε όλους.
Δεν γνωρίζει σύνορα, ούτε περιορισμούς. Απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο, χωρίς κόμμα, δόγμα, χρώμα.
Η Ελλήνων Συνέλευσις διεκδικεί το δικαίωμα κάθε ανθρώπου στην ευημερία και την αλήθεια. Με τις αμέτρητες δυνατότητες και τη μεγάλη της δύναμη, παίρνει τον ρόλο να αναγεννήσει την ανθρωπότητα, δημιουργώντας μια πολιτεία που θα ανήκει σε όλους και θα σέβεται την αξία του Έλληνα και του ανθρώπου γενικότερα.
Τα νομοθετημένα μέτρα που επιβλήθηκαν κατά την πανδημία περιόρισαν σημαντικά βασικές ελευθερίες, όπως αυτές κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα.
Συγκεκριμένα, υπήρξε περιορισμός:
Της προσωπικής ελευθερίας (Άρθρο 5 παρ. 3 Σ), με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα υπόλοιπα δικαιώματα των ατόμων.
Της οικονομικής ελευθερίας (Άρθρο 5 παρ. 1 Σ).
Της ελευθερίας κίνησης και εγκατάστασης στη χώρα (Άρθρο 5 παρ. 4 Σ).
Της θρησκευτικής λατρείας (Άρθρο 13 παρ. 2 Σ).
Της δικαστικής προστασίας (Άρθρο 20 παρ. 1 Σ).
Της ελευθερίας της εκπαίδευσης (Άρθρο 16 Σ).
Στο δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής (Άρθρο 9 παρ. 1 Σ).
Στο δικαίωμα της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης (Άρθρο 9Α Σ).
Στην ελευθερία της έκφρασης (Άρθρο 14 παρ. 1 Σ).
Στην ανάπτυξη της προσωπικότητας (Άρθρο 5 παρ. 1 Σ).
Στην ελευθερία άσκησης του επαγγέλματος (Άρθρο 5 παρ. 1 Σ & Άρθρο 15 Σ), όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις καλλιτεχνών, επιχειρήσεων κτλ.
Στην ελευθερία της συνάθροισης (Άρθρο 11 Σ).
Όλα αυτά δείχνουν πόσο πολλοί και σοβαροί ήταν οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν, επηρεάζοντας βασικά δικαιώματα και ελευθερίες των πολιτών στην καθημερινή τους ζωή.
Η Ελλήνων Πολιτεία αναδύεται ως το ανώτερο ιδεώδες μιας κοινωνίας θεμελιωμένης στη δικαιοσύνη, την αφθονία, την διαφάνεια και την απόλυτη ισότητα. Οραματίζεται έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος είναι κυρίαρχος της ύπαρξής του, απολαμβάνοντας το δίκαιο, τον πλούτο και τις αστείρευτες δυνατότητες της ζωής.
Η Ελλήνων Συνέλευσις πρωτοστατεί σε αυτήν τη μεγαλειώδη προσπάθεια, διαθέτοντας όχι μόνο τη βούληση, αλλά και τα αναγκαία κεφάλαια και μέσα για να χρηματοδοτήσει αυτή τη μεγαλειώδη μεταμόρφωση της ανθρωπότητας. Σε έναν κόσμο όπου οι πόροι και η δύναμη συγκεντρώνονται στα χέρια λίγων, η Ελλήνων Πολιτεία έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα και να εγκαθιδρύσει ένα σύστημα όπου ο πλούτος και η δικαιοσύνη ανήκουν σε όλους.
Δεν γνωρίζει σύνορα, ούτε περιορισμούς. Απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο, χωρίς κόμμα, δόγμα, χρώμα.
Η Ελλήνων Συνέλευσις διεκδικεί το δικαίωμα κάθε ανθρώπου στην ευημερία και την αλήθεια. Με τις αμέτρητες δυνατότητες και τη μεγάλη της δύναμη, παίρνει τον ρόλο να αναγεννήσει την ανθρωπότητα, δημιουργώντας μια πολιτεία που θα ανήκει σε όλους και θα σέβεται την αξία του Έλληνα και του ανθρώπου γενικότερα.
ΝΙΚΗ ΜΗΛΑ
