Τις κατά συρροήν υποχωρήσεις του Ελληνικού κράτους υπέρ των ορέξεων μιας ασταθής Τουρκίας ήρθε να επιβεβαιώσει ο Μάικλ Ρούμπιν, πρώην αξιωματούχος του υπουργείου άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος είναι ειδικός σε θέματα των κρατών της μέσης Ανατολής. Κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τις παράνομες και νομικά ανυπόστατες διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, αποδίδοντας την ευθύνη στην Ελληνική κυβέρνηση για την συνεχή υποχωρητικότητα και την χρήση του κατευνασμού έναντι των επιθετικών και άκρως αντισυμβατικών πολιτικών της Άγκυρας.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Μάικλ Ρούμπιν, αν η Ελλάδα συνεχίσει στην ίδια πρακτική τότε θα μπορούσε να χάσει το μισό Αιγαίο όπως η Κύπρος έχασε το 38% των εδαφών της. Τονίζοντας επίσης την αδιαφορία που δείχνουν οι διεθνείς δυνάμεις απέναντι στα Ελληνικά συμφέροντα και δίκαια, η δήλωση αυτή έγινε σε παρέμβαση στο American Enterprise Institute.
Η προειδοποίηση αυτή τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα στην Ελλάδα, η οποία πρέπει να αναλογιστεί τις συνέπειες έλλειψης πολιτικής βούλησης προκειμένου να αντισταθεί στις Τουρκικές ορέξεις, με αποτέλεσμα συνεχή αποδυνάμωση όσον αφορά την γεωπολιτική της θέση στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.
Βρισκόμαστε σε τέτοιο σημείο παρακμής ως κράτος ώστε να δίνουμε τροφή παρέμβασης σε εξωγενείς παράγοντες να σχολιάζουν το προφανές. Κάτι που ποτέ δεν πρόκειται να γίνει από την υπάρχουσα καθεστωτική κυβέρνηση και τα κάθετα χειραγωγούμενα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Κ. Ρούμπιν αποτυπώνει στην ακρίβειά του το μεγάλο θέμα έλλειψης εξωτερικής πολιτικής, προκειμένου να διασφαλιστούν τα Ελληνικά δίκαια. Κάτι το οποίο μπορεί να είναι και διτό, αυτό το ανέφερε για να μας ενημερώσει ή να μας προετοιμάσει, για κάποια ήδη ειλημμένη απόφαση.?
Πάγια τακτική της όποιας κυβέρνησης από τον εθνικό ακρωτηριασμό της Κύπρου το 74 και εντεύθεν, είναι η οκνή, μαλθακή αντίδραση σε όποια επιθετική κίνηση της Τουρκίας, βλέπε Κάσο .
Αυτή ακριβώς η υποχωρητικότητα διαφάνηκε στην συνάντηση των ηγετών των δύο χωρών, στο περιθώριο της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ που έλαβε χώρα στην Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο του 2024. Όπου οι υπουργοί εξωτερικών τους ανέλαβαν την διερεύνηση των συνθηκών, προκειμένου να διεξαχθούν συνομιλίες σχετικά με τον καθαρισμό Υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης .
Πως είναι δυνατόν να καθίσεις στο τραπέζι να διαπραγματευτείς για κάτι το οποίο είναι αδιαπραγμάτευτο; Πως είναι δυνατόν να μην έχουμε ακόμα ορίσει ΑΟΖ με την Κύπρο, προκειμένου να διασφαλίσουμε τα Εθνικά μας δίκαια και συμφέροντα;
Αυτή η συνεχή στάση υποχωρητικότητας έχει φέρει την χώρα μας σε δεινή θέση, υποβαθμίζοντας την γεωστρατηγική της ισχύ, υποδαυλίζοντας το Εθνικό συμφέρον. Καμία κυβέρνηση δεν επέδειξε σθένος απέναντι στις διεκδικήσεις της Τουρκίας. Και καμία κυβέρνηση δεν λειτούργησε αποτρεπτικά, δομώντας συνθήκες αποτρεπτικής άμυνας. Προβαίνοντας σε επαρκή αμυντική θωράκιση της χώρας, προκειμένου ο Έλληνας πολίτης να διαβιώνει απρόσκοπτα αναβιβάζοντας την συνειδητότητα του. Η έλλειψη βούλησης προκειμένου να θωρακίσουν την χώρα, αποδεικνύει την σύμπραξη τους, προκειμένου να αποδυναμωθεί η Εθνική κυριαρχία. Άλλωστε αυτό ανέφερε και η Μπενάκη στην ορκωμοσία του Παπούλια.
Σίγουρα όλοι αναρωτιόμαστε, πως είναι δυνατόν να χαίρουμε εκτίμησης των συμμάχων μας, με τέτοια αντιμετώπιση σε ότι αφορά τα Εθνικά μας θέματα; Και σίγουρα δεν είναι τυχαίο, γιατί τύχη δεν υπάρχει, το ότι ο πρωθυπουργός μας έλαμψε δια της απουσίας του, από το σύνολο των πρόσφατων διεθνών διασκέψεων.
Το οξύμωρο είναι ότι αυτά συμβαίνουν διαχρονικά , από όλες τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης. Η Ελλάδα δεν είχε ποτέ αυτόβουλη κυβέρνηση. Δεν είχε ποτέ αντιπολίτευση. Δεν είχε ποτέ άμυνα στις ορέξεις των παγκοσμιοποιητών. Κινδυνεύουμε να απολαίσουμε την μισή χώρα, και όλα αυτά με την ανοχή μας.
Ήρθε η ώρα ως Έλληνες, να θέσουμε τα θεμέλια της εξωτερικής πολιτικής. Η οποία είναι η στάση και η θέση της Ελλάδος απέναντι των άλλων χωρών στον παγκόσμιο ιστό. Μια πλανητική θέση την οποία ορίζει το ίδιο το δίκαιο και τα Εθνικά κυρίαρχα δικαιώματά μας. Δικαιώματα τα οποία είναι αδιαπραγμάτευτα και απορρέουν από τις βαθιές ρίζες του γένους μας.
Για να κάνεις εξωτερική πολιτική πρέπει να γνωρίζεις ποια είναι η Ελλάς και ποιος είναι ο Έλλην, ο οποίος είναι ο κωδικός του ανθρώπου. Διότι μόνον με την επίγνωση αυτών, μπορεί κάποιος να κάνει αυστηρή εξωτερική πολιτική. Η εξωτερική πολιτική, είναι αυτή η οποία θωρακίζει και διασφαλίζει ολλά τα δίκαια και τα δικαιώματα της Ελληνικότητας. Και αυτό η Ελλήνων Συνέλευσις το γνωρίζει πολύ καλά .
Του Μανώλη Χατζηδημητρίου
