Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα για τον Φεβρουάριο του 2025 διαμορφώθηκε στο 3%, ενώ στην Ευρωζώνη ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) έφτασε το 2,4%, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat. Αυτό σημαίνει ότι η ακρίβεια συνεχίζει να είναι υψηλή στη χώρα μας, καθώς από τον Φεβρουάριο του 2024 ο πληθωρισμός κυμαίνεται μεταξύ 2,9% και 3,1%.
Το υπουργείο Ανάπτυξης πανηγύρισε για τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, ο οποίος στην Ελλάδα είναι 0,5%, σε σύγκριση με το 2,7% της Ευρωζώνης. Ωστόσο, όπως δείχνει ο πίνακας της Eurostat, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα παραμένει σταθερά υψηλότερος από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, κάτι που δείχνει ότι η οικονομική πίεση στους πολίτες συνεχίζει να είναι σημαντική.
Ανεξάρτητα από τις προσπάθειες της κυβέρνησης να δικαιολογήσει τον πληθωρισμό και να τον παρουσιάσει ως ελεγχόμενο φαινόμενο, η ουσία του προβλήματος παραμένει η ίδια: ο πληθωρισμός είναι το αποτέλεσμα ενός προβληματικού οικονομικού μοντέλου που έχουν δημιουργήσει οι τράπεζες και τα κράτη, βασιζόμενο σε μια νομισματική πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων και καταπιέζει τους πολλούς.
Το χρήμα σήμερα δεν έχει υλικό αντίκρισμα, όπως χρυσός ή άργυρος. Η αξία του βασίζεται στην εμπιστοσύνη του κοινού και στην εγγύηση του κράτους. Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες και οι κυβερνήσεις μπορούν να δημιουργούν χρήμα από το μηδέν, χωρίς κανένα πραγματικό αντίκρισμα. Αυτή η μηχανή δημιουργίας χρήματος και χρέους είναι ένας μηχανισμός υποδούλωσης, που εξασφαλίζει ότι οι πολίτες, οι επιχειρήσεις και ολόκληρα έθνη δεν θα είναι ποτέ πραγματικά ελεύθερα.
Οι τράπεζες δημιουργούν χρήμα μέσω δανείων, χωρίς να υπάρχει πραγματικό αντίκρισμα. Ο δανειζόμενος χρωστάει το δάνειο συν τους τόκους, κάτι που σημαίνει ότι το χρέος είναι πάντα μεγαλύτερο από το χρήμα που κυκλοφορεί. Αυτό οδηγεί σε έναν ατέρμονα κύκλο χρέους, όπου οι πολίτες εργάζονται όχι για την ευημερία τους, αλλά για την εξόφληση ενός χρέους που δεν τελειώνει ποτέ.
Το χρήμα δεν είναι ένα προϊόν της φύσης, όπως το σιτάρι, ούτε μια βιομηχανική παραγωγή. Είναι μια συμφωνία, μια συλλογική συμφωνία ότι κάποια χαρτάκια ή ψηφιακά ψηφία έχουν αξία. Το ερώτημα είναι: Γιατί το κράτος δίνει σε ιδιώτες το δικαίωμα να δημιουργούν χρήμα και να το δανείζουν στους πολίτες με τόκο;
Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας (ΕΤΕ) είναι ένα παράδειγμα αυτής της συμφωνίας μεταξύ κράτους και ιδιωτικών συμφερόντων. Αλλά το κράτος είναι δικό μας, και οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να ρωτήσουν: Γιατί δεν δημιουργούμε το δικό μας χρήμα;
Η πολιτική της Ελλήνων Συνέλευσις βασίζεται στην αναγνώριση ότι το χρήμα πρέπει να είναι ένα εργαλείο υπηρεσίας των πολιτών, όχι ένα μέσο υποδούλωσης. Πρέπει να υπάρχει μια νέα νομισματική πολιτική, που θα βασίζεται στην πραγματική παραγωγή και θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων, όχι των λίγων.
Η Εθνική Τράπεζα πρέπει να είναι ένα εργαλείο για την προστασία των πολιτών και την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης, όχι μια μηχανή δημιουργίας χρέους. Το χρήμα πρέπει να είναι αποτέλεσμα της εργασίας και της παραγωγής, όχι μια αόρατη δύναμη που ελέγχει τις ζωές μας.Ο πληθωρισμός και η οικονομική κρίση δεν είναι αναπόφευκτα φαινόμενα, αλλά αποτέλεσμα ενός ελαττωματικού συστήματος. Η ανάγκη για μια νέα οικονομική πολιτική είναι πιο επείγουσα από ποτέ. Μόνο μέσα από την αλλαγή του συστήματος και την αποκατάσταση της δικαιοσύνης μπορούμε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία που θα εξυπηρετεί τους πολίτες, όχι τα συμφέροντα των λίγων.
