Σήμερα, 26 Ιανουαρίου, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συνέρρευσαν σε περισσότερες από 100 πόλεις της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού, για να διαδηλώσουν ενάντια στην αδικία και την πολιτική απάθεια που συνοδεύουν την τραγωδία των Τεμπών. Ο «Σύλλογος Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών» κάλεσε σε αυτές τις διαδηλώσεις για να τιμήσει τη μνήμη των 57 θυμάτων που χάθηκαν στον πιο σοκαριστικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στην πρόσφατη ιστορία της χώρας. Μια συγκέντρωση που επανέφερε στη μνήμη όλων τα ερωτήματα για τις ελλείψεις στα συστήματα ασφαλείας και τη διαφθορά που έχουν στοιχίσει τις ζωές τόσων ανθρώπων.
Στην Πλατεία Συντάγματος, οικογένειες των θυμάτων, σωματεία και απλοί πολίτες διαδήλωσαν με το κεντρικό σύνθημα «δεν έχω οξυγόνο», υπογραμμίζοντας την αφόρητη αίσθηση της απώλειας και της κοινωνικής αδικίας. Η Πρόεδρος του Συλλόγου, Μαρία Καρυστιανού, δήλωσε:
«Είμαστε όλοι μαζί απέναντι σε ένα αδιανόητο έγκλημα, στο οποίο οι ένοχοι προσπαθούν να γλυτώσουν. Δεν θα συμβεί αυτό. Δεν πρέπει να συμβεί αυτό».
Η φωνή της αντήχησε στην καρδιά όλων όσων παραβρέθηκαν, δημιουργώντας ένα κύμα αλληλεγγύης και αγώνα για την αποδοχή ευθυνών.
Η τραγωδία των Τεμπών έχει γίνει πλέον σύμβολο της διαχρονικής πολιτικής διαφθοράς και ανευθυνότητας που έχουν στοιχειώσει την ελληνική κοινωνία. Είναι αναμφίβολο ότι τέτοια περιστατικά, όπως οι φονικές πυρκαγιές στην Ηλεία, στο Μάτι, και οι πλημμύρες στη Μάνδρα, αποτελούν σκληρές ενδείξεις μιας πολιτείας που πολλές φορές δεν φροντίζει τους πολίτες της. Οι διαδηλώσεις αυτές, έφεραν και πάλι στο προσκήνιο τις αδυναμίες του πολιτικού κατεστημένου, που συνεχώς αναπαράγεται χωρίς να απαιτείται αλλαγή και υπευθυνότητα.
Η ένταση που εκδηλώθηκε σε συγκεντρώσεις όπως αυτές στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, όπου υπήρξαν και συμπλοκές με τις δυνάμεις των ΜΑΤ, αντικατοπτρίζει την οργή και την απογοήτευση της κοινωνίας. Όσες περισσότερες φωνές σηκωθούν ενάντια στην ατιμωρησία, τόσο πιο δυνατή θα γίνει η απαίτηση για δικαιοσύνη. Η ιστορία έχει δείξει ότι οι συλλογικές αντιδράσεις σπάνια οδηγούν σε άμεσες αλλαγές, όμως η συμμετοχή στην πολιτική διαδικασία, είναι κρίσιμη για τη διασφάλιση ενός μέλλοντος που θα σεβαστεί το ανθρώπινο στοιχείο.
Όπως τονίζεται από πολλούς διαδηλωτές, η διαφθορά και η αδυναμία της δικαιοσύνης δεν θα αλλάξουν, όσο οι ίδιοι άνθρωποι κυβερνούν τα πράγματα, απλώς αλλάζοντας χρώμα στη φανέλα τους. Είναι αναγκαία η συμμετοχή όλων μας στα κοινά, η δημιουργία μιας οργανωμένης κοινωνίας που να μπορεί να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των πολιτών.
Η συμμετοχή στα κοινά δεν είναι απλώς υποχρέωση, είναι δικαίωμα και ευθύνη. Ο πολίτης, συνειδητοποιημένος και ενεργός, είναι αυτός που θα δημιουργήσει μια κοινωνία ανώτερη των αδυναμιών της. Οι διαδηλώσεις για την τραγωδία των Τεμπών, μας υπενθυμίζουν ότι η πολιτική είναι υπόθεση όλων μας. Κάθε φωνή που ακούγεται, κάθε πανό που υψώνεται, αποδεικνύει ότι η ελπίδα για δικαιοσύνη και αλλαγή βρίσκεται στα χέρια μας.
Αυτό που είναι αναγκαίο, είναι να ενωθούμε και να διεκδικήσουμε ένα μέλλον που δεν θα επαναλαμβάνει τα λάθη του παρελθόντος. Η συλλογική δράση και η αναγνώριση της πολιτικής ως φυσική ιδιότητα του πολίτη, είναι οι πρώτες κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση. Η πολιτεία χρειάζεται τους πολίτες της και οι πολίτες χρειάζονται μια πολιτεία που θα τους προσφέρει ασφάλεια και δικαιοσύνη.
Μόνο έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε προς ένα καλύτερο αύριο.
