Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), το 2023 τα συνολικά έσοδα που εισέπραξε η Ελλάδα από τους υψηλότερος έμμεσους φόρους, ανήλθαν στο 40,1%.Από που προήλθαν αυτά τα έσοδα; Φυσικα, από την τσέπη των νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Το αποτέλεσμα από αυτούς τους φουσκωμένους φόρους είναι να δημιουργηθεί ένα τεράστιο πλεόνασμα.
Οι Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης αντιστοιχούν στο 21,4% των φοροεσόδων, τη στιγμή που ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ βρίσκεται στο 10,8%. Παράλληλα τα έσοδα από το σημείο αναφοράς αποτελούν οι Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης που αντιστοιχούν στο 21,4% των φοροεσόδων, τη στιγμή που ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ βρίσκεται στο 10,8%. Παράλληλα τα έσοδα από ΦΠΑ αντιστοιχούν στο 21,9% των φορολογικών εσόδων, απέχοντας ελάχιστα από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (20,8%).
Αντίθετα, από την φορολογία εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων (ΦΕΦΠ και ΦΕΝΠ), οι άμεσοι φόροι ήταν πολύ χαμηλότερα από τον ΟΟΣΑ. Τα έσοδα από τον ΦΕΦΠ ανέρχονταν στο 13,6% το 2023 και από τον ΦΕΝΠ στο 6% έναντι 23,6% και 12% αντίστοιχα στον ΟΟΣΑ.
Κατά το πλαίσιο εκδήλωσης για τον εκσυγχρονισμό της φορολογικής διοίκησης και εξυπηρέτησης του πολίτη «ΣΥΓΧΡΟΝΑ – ΔΙΚΑΙΑ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ»,, η δημοσιογράφος ΄Ελενα Λάσκαρη είχε καλεσμένο τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη σε συζήτηση περί του θέματος της φορολογίας.
Απορημενος δηλωνει με καποιους έγκυρους και σοβαρούς αναλυτες που ισχυρίζονται οτι τα πρόσθετα έσοδα ήρθαν από αυξήσεις φόρων (στατιστικά ΟΟΣΑ) ενώ ο ίδιος δήλωσε πως ήρθαν από την καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και από την αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας. Ως παράδειγμα, αν μία επιχείρηση έχει έσοδα 100 ευρώ και πλήρωνε προηγούμενο φορολογικό συντελεστή 29% και πλήρωνε 29 ευρώ κέρδη, αν τώρα έχει 200 ευρώ κέρδη, προφανώς με 22% θα πληρώσει 44 ευρώ φόρο εισοδήματος αλλά με πολύ περισσότερα κέρδη, με αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας.
Ενώ κατά τον ΟΟΣΑ, η κυβέρνηση έχει από τα υψηλότερα έσοδα έμμεσων φόρων, κατά τον κ. Μητσοτάκη, αυτή είναι η επιτυχία της φορολογικής του πολιτικής!
Τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη συζήτηση σχετικά με τους φόρους που μας έχουν επιβάλει και καλούμαστε όλοι να πληρώσουμε. Από τον προϋπολογισμό του 2020, στην Ελλάδα έχουμε συνολικά 104 φόρους που εισπράττει το κράτος!!
Πως είναι δυνατόν μία χώρα με 10 εκατομμύρια περίπου πληθυσμό να έχει 104 διαφορετικούς φόρους; Και από όλους αυτούς τους φορους, γνωρίζουμε που πανε; Όχι, δεν γνωρίζουμε ούτε που πάνε και δεν γνωρίζουμε γιατί είμαστε ακόμα..χρεωμένοι.
Σε μια πραγματική πολιτεία: Ο ρόλος του φόρου και η ανάγκη διαφάνειας
Σε μία πραγματική πολιτεία, ο φόρος θα πρέπει να αποτελεί μέσο συγκέντρωσης χρημάτων για να καλυφθούν οι ανάγκες ενός συγκεκριμένου έργου. Κάθε φόρος θα πρέπει να σχετίζεται με έναν συγκεκριμένο στόχο, να έχει προσδιορισμένο κόστος, σαφή ανάθεση και καθορισμένο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης. Η ολοκλήρωση του έργου θα πρέπει να παραδίδεται σε καθορισμένο χρόνο, ώστε να αρχίσει να εξυπηρετεί τους πολίτες.
Από την άλλη πλευρά, οι πολίτες βιώνουν καθημερινά μια κατάσταση συνεχούς ανάγκης εξυπηρέτησης βασικών συλλογικών αναγκών. Αυτή η διαρκής εγρήγορση για την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου υποδεικνύει τη σύνθετη και αλληλεξαρτημένη σχέση ανάμεσα στις ανάγκες των πολιτών και το κοινωνικό γίγνεσθαι.
Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες θα πρέπει να έχουν ανά πάσα στιγμή πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με το πόσα χρήματα συγκεντρώνονται από την φορολογική πολιτική κάθε έτους και πώς αυτά τα χρήματα διατίθενται. Δυστυχώς, αυτό είναι κάτι που δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα εδώ και πολλά χρόνια.
Οι πολίτες σήμερα δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν πού πηγαίνουν οι φόροι τους. Αντί να συμμετέχουν σε μια διαδικασία που τους ενημερώνει και τους καθιστά συμμέτοχους στη λήψη αποφάσεων, απλώς πληρώνουν. Αυτή η έλλειψη διαφάνειας και επαφής με τις διαδικασίες που αφορούν τους φόρους και τη δημόσια χρηματοδότηση, κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα.
Για να προχωρήσουμε σε μια πιο αποτελεσματική και δίκαιη πολιτεία, είναι ζωτικής σημασίας να υπάρχει διαφάνεια. Η πλήρης ενημέρωση των πολιτών για το πώς και πού χρησιμοποιούνται οι φόροι τους, αλλά και η συμμετοχή τους στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, θα ενισχύσουν την εμπιστοσύνη και την αίσθηση του ανήκειν.
Μόνο έτσι θα μπορέσει μια πολιτεία να ορθοποδήσει και να εξυπηρετήσει πραγματικά τους πολίτες της.
