Η Εθνική Νέων επικράτησε με 2-1 της Σερβίας στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, σε μια φιλική αναμέτρηση που αποτέλεσε προετοιμασία για τις επερχόμενες επίσημες υποχρεώσεις. Μια νίκη που γέμισε τους φιλάθλους με περηφάνια και αισιοδοξία για το μέλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ωστόσο, η χαρά αυτή δεν μπορεί να μας κρατήσει για πολύ, όταν η πικρή πραγματικότητα του ελληνικού αθλητισμού μας φέρνει άμεσα πίσω στο έδαφος.
Οι νέοι ποδοσφαιριστές αφιέρωσαν τη νίκη στον συμπαίκτη τους, Γιον Πρίφτι, ο οποίος υπέστη ρήξη χιαστού κατά τη διάρκεια της προπόνησης. Μια κίνηση αλληλεγγύης που δείχνει το πνεύμα της ομάδας, αλλά ταυτόχρονα θυμίζει πόσο εύθραυστοι μπορούν να είναι οι αθλητές μπροστά σε τραυματισμούς και αδικίες.
Η υποκρισία του συστήματος. Δεν πρόλαβαν να χαρούν πραγματικά τη νίκη, όταν ο Νίκος Ανδρουλάκης, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, έσπευσε να δημοσιεύσει συγχαρητήρια στην ομάδα.
Αυτή η κίνηση, όσο απλή κι αν φαίνεται, είναι συμβολική της διπροσωπίας που χαρακτηρίζει τον Ελληνικό αθλητισμό. Πόσοι ταλαντούχοι νέοι έχουν χαθεί στα περιθώρια επειδή δεν ακολούθησαν τη “σωστή πορεία”; Πόσοι δεν είχαν τα “καλά χαρτιά” ή δεν έκαναν τα “χατίρια” των διοικούντων και των πολιτικών που ελέγχουν τον αθλητισμό;
Ο αθλητισμός δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι. Είναι μια πρωταρχική βάση της ατομικής και συλλογικής εξέλιξης. Όταν όμως το σύστημα γύρω του είναι γεμάτο διαφθορά, κακοδιαχείριση και διαπλοκή, τότε η εξέλιξη των νέων αθλητών γίνεται αδύνατη.
Ο αθλητισμός συνδέεται άρρηκτα με την παιδεία. Μέσα από τον αθλητισμό αναγνωρίζουμε τις ικανότητες, το ταλέντο και τον χαρακτήρα ενός νέου.
“Ο αθλητισμός είναι ο αγώνας και ο αθλητής διαλέγει το άθλημα που θα κάνει τον αγώνα του.“
Αν δεν κάνεις πρώτα τον αγώνα σου, δεν μπορείς να πετύχεις.
Σήμερα, ο αθλητισμός έχει μετατραπεί σε αντικείμενο στοιχήματος. Υπάρχουν συμφέροντα που οδηγούν σε εσκεμμένα σκάνδαλα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν καθαροί αγώνες.
“Όταν ο αθλητισμός γίνεται εργαλείο οικονομικής εκμετάλλευσης, χάνει την αξία του.“
Οι αθλητές δεν είναι πλέον ελεύθεροι να αγωνίζονται, αλλά γίνονται μαριονέτες ενός συστήματος που τους ελέγχει.
Πώς μπορούμε να περιμένουμε αυτά τα παιδιά να εξελιχθούν, όταν το περιβάλλον τους είναι τοξικό; Πόσοι ακόμη ταλαντούχοι θα μείνουν στην αφάνεια; Ο Ελληνικός αθλητισμός χρειάζεται ριζικές αλλαγές. Χρειάζεται να σταματήσει να είναι ένα παιχνίδι διαπλοκής και να επιστρέψει στις αξίες του: την εργατικότητα, το ταλέντο και την τιμή.
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από κενές δηλώσεις. Ο αθλητισμός αξίζει κάτι καλύτερο. Και οι νέοι αθλητές το αξίζουν.
