Η ανακοίνωση της νέας σύνθεσης της κυβέρνησης έφερε στο προσκήνιο γνώριμα πρόσωπα και γνώριμες πολιτικές, σε μια εποχή που η ελληνική κοινωνία και η οικονομία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Ο Κωστής Χατζηδάκης αναλαμβάνει ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ενώ ο Κυριάκος Πιερρακάκης τοποθετείται στο υπουργείο Οικονομικών. Η Σοφία Ζαχαράκη αναλαμβάνει το υπουργείο Παιδείας, ο Άδωνις Γεωργιάδης παραμένει στο Υγείας, και ο Χρίστος Δήμας αναλαμβάνει το υπουργείο Υποδομών. Σημαντικές είναι επίσης οι τοποθετήσεις του Σταύρου Παπαδήμα στο υπουργείο Ενέργειας, του Μάκη Βορίδη στο υπουργείο Μετανάστευσης, και της Δόμνας Μιχαηλίδου στο υπουργείο Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής. Ο Γιάννης Κεφαλογιάννης αναλαμβάνει το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας.
Η ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης θα πραγματοποιηθεί αύριο, Σάββατο, στις 11:00 στο Προεδρικό Μέγαρο, με την πρώτη συνεδρίαση του νέου υπουργικού συμβουλίου να ακολουθεί αμέσως μετά.
Η νέα σύνθεση της κυβέρνησης φαίνεται να συνεχίζει την παράδοση των ίδιων προσχηματικών κινήσεων και της έλλειψης φρέσκων ιδεών που χαρακτηρίζουν την ελληνική πολιτική σκηνή εδώ και χρόνια. Παρά τις αλλαγές στα πρόσωπα, η ουσία παραμένει η ίδια: οι ίδιοι άνθρωποι επιστρέφουν σε θέσεις κλειδιά, χωρίς να φαίνεται να υπάρχει η πρόθεση για πραγματικές αλλαγές που απαιτούνται σε μια περίοδο μεγάλων προκλήσεων.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος παραμένει στο υπουργείο Υγείας, παρά την απογοητευτική διαχείριση της υγειονομικής κρίσης. Ομοίως, η επιστροφή του Γεραπετρίτη στο υπουργείο Εξωτερικών, με τις υποτακτικές του κλίσεις προς τον Ερντογάν, δείχνει ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική συνεχίζει να χαρακτηρίζεται από αντιδραστικότητα και έλλειψη στρατηγικής.
Η ελληνική κοινωνία και η οικονομία συνεχίζουν να υποφέρουν από την ανικανότητα του κυβερνητικού σχήματος να προσφέρει λύσεις και να φέρει τις αλλαγές που απαιτούνται για την πρόοδο της χώρας. Από το 2019 μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχει πραγματοποιήσει αρκετούς ανασχηματισμούς, αλλά η ουσία παραμένει η ίδια: οι πολίτες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητά τους, λόγω της ακρίβειας, των αυξημένων φόρων και της έλλειψης στρατηγικής για την κοινωνική ευημερία.
Η ελληνική πολιτική σκηνή συνεχίζει να κυριαρχείται από την κομματοκρατία, ένα σύστημα που από το 1832 μέχρι σήμερα έχει διαιρέσει και καταστρέψει την ελληνική κοινωνία. Τα κόμματα, αντί να προστατεύουν και να προάγουν τα δικαιώματα των πολιτών, έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον υποταγής σε ανθελληνικά κέντρα και έχουν υποτάξει τα συλλογικά συμφέροντα στα δικά τους.
Κανένας ανασχηματισμός δεν μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των πολιτών όσο η διοικητική διαχείριση της χώρας εναποτίθεται στα κόμματα, τα οποία λειτουργούν για να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα και να διατηρήσουν τη θέση τους στην πολιτική σκηνή. Οι συμφωνίες και οι ανταλλαγές με διάφορες ομάδες και εξωτερικούς παράγοντες συνεχίζουν να υπονομεύουν το συλλογικό συμφέρον.
Από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους το 1832 μέχρι σήμερα, η κομματοκρατία αποτελεί τη βασική και διαχρονική πραγματικότητα που έχει καθορίσει την πορεία της Ελλάδας. Τα πολιτικά κόμματα, αντί να λειτουργήσουν ως εργαλεία δημοκρατικής εκπροσώπησης και προόδου, μετατράπηκαν σε μηχανισμούς διαίρεσης, καταπίεσης και υποτέλειας. Αυτή η πραγματικότητα δεν είναι απλά μια ιστορική αναδρομή, αλλά μια ζωντανή πληγή που συνεχίζει να βαραίνει το ελληνικό έθνος.
Η κομματοκρατία δεν είναι απλά ένα πολιτικό σύστημα. Είναι ένα καθεστώς που έχει διαβρώσει την κοινωνική υφή της χώρας, τη διέλυσε σε κομματικά στρατόπεδα και την έθεσε υπό την επιρροή ξένων δυνάμεων. Από το 1832 και μετά, τα κόμματα δεν πρόσφεραν λύσεις, αλλά προβλήματα. Δεν ενίσχυσαν την εθνική ενότητα, αλλά την κατέστρεψαν. Δεν προστάτευσαν τα δικαιώματα των πολιτών, αλλά τα θυσίασαν στο βωμό των συμφερόντων τους.
Τα κόμματα, αντί να ενώνουν, έχουν διαιρέσει την ελληνική κοινωνία. Έχουν δημιουργήσει τεχνητά χάσματα μεταξύ των πολιτών, χρησιμοποιώντας ρητορική μίσους και αντιπαραθέσεων. Η κοινωνία μας έχει κομματιστεί σε μικροσυμφέροντα, ενώ ταυτόχρονα έχει υποταχθεί σε μεγάλα κέντρα εξουσίας, εσωτερικά και εξωτερικά. Αυτή η διαίρεση δεν είναι τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα μιας συνειδητής πολιτικής που εξυπηρετεί τα συμφέροντα λίγων εις βάρος των πολλών.
Η Προδοσία των Δικαιωμάτων των Πολιτών
Τα κόμματα δεν έχουν ποτέ εκπληρώσει το καθήκον τους να προστατεύουν και να προάγουν τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών. Αντίθετα, έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου η πολιτική εξουσία χρησιμοποιείται για να επιβληθούν συνθήκες αιχμαλωσίας, δέσμευσης και υποταγής. Η Ελλάδα έχει γίνει θύμα ανθελληνικών κέντρων, τα οποία ελέγχουν την πολιτική και οικονομική μας πορεία μέσω των κομμάτων. Αυτά τα κόμματα, αντί να αντισταθούν, έχουν γίνει τα πιο πιστοί υπηρέτες αυτών των κέντρων.
Ήρθε η ώρα να σπάσουμε τα δεσμά της κομματοκρατίας και να αποκαταστήσουμε την εθνική μας αξιοπρέπεια για να πάρουμε τον έλεγχο της πορείας μας. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε σε ένα καθεστώς που μας έχει υποτάξει και μας έχει στερήσει το μέλλον μας. Η αλλαγή δεν είναι απλά επιθυμητή, είναι αναγκαία.
Η Ιδρυτική Διακήρυξη του πολιτικού φορέα Ελλήνων Συνέλευσις, είναι μια έκκληση προς όλους τους Έλληνες που πιστεύουν στην ελευθερία, την δικαιοσύνη και την εθνική ενότητα. Είναι μια έκκληση να ενωθούμε εναντίον της κομματοκρατίας και να δημιουργήσουμε μια νέα πραγματικότητα, όπου η Ελλάδα ανήκει στους πολίτες της και όχι στα κόμματα ή στα ανθελληνικά κέντρα.
Η ελληνική κοινωνία απαιτεί πραγματικές αλλαγές και μια νέα πολιτική που θα θέσει στο κέντρο τα συλλογικά συμφέροντα και τις ανάγκες των πολιτών. Μόνο έτσι μπορούμε να ξεπεράσουμε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε και να προχωρήσουμε προς ένα καλύτερο μέλλον.
Η αλλαγή ξεκινά από εμάς. Η ελευθερία μας περιμένει.
