Στις 28 Φεβρουαρίου 2025, συμπληρώνονται δύο χρόνια από την τραγωδία των Τεμπών, που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους. Με αφορμή την επέτειο, συνδικάτα και ομοσπονδίες καλούν σε γενική απεργία, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα προς την πολιτεία και τη δικαιοσύνη.
Στην απεργία συμμετέχουν η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (ΠΝΟ), οι εργαζόμενοι στα τρένα, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, γιατροί, δικηγόροι, έμποροι, φοιτητές, μαθητές και δεκάδες άλλοι φορείς. Η κινητοποίηση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά και το εξωτερικό, όπου διοργανώνονται διαδηλώσεις αλληλεγγύης.
Το μήνυμα της κοινωνίας είναι Δικαιοσύνη και Διαφάνεια, η έκταση των διαδηλώσεων δείχνει πως η κοινωνία απαιτεί διαφάνεια, λογοδοσία και ουσιαστικές αλλαγές στον τομέα των μεταφορών και της δημόσιας ασφάλειας. Η οργή παραμένει, καθώς δύο χρόνια μετά, οι υπεύθυνοι δεν έχουν λογοδοτήσει.
Η παραδοχή ευθύνης από τον πρωθυπουργό στις 10 Μαρτίου 2023 ήταν ξεκάθαρη:
“Θα ζητήσω δημόσια συγγνώμη… Αναλαμβάνω κατά συνέπεια την ευθύνη… Ομολογώ ότι όλοι φταίμε…”.
Παρόλα αυτά, κανένα πολιτικό ή νομικό αποτέλεσμα δεν προέκυψε. Η δικαιοσύνη συνεχίζει να “αναζητά” τους ενόχους, ενώ η πολιτική ευθύνη που αναλήφθηκε δεν συνοδεύτηκε από συνέπειες.
Συγκάλυψη ή ατιμωρησία; Η ομολογία ευθύνης, βάσει της ποινικής δικονομίας (Άρθρο 178 ΚΠΔ), αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο. Ωστόσο, κανένας πρωθυπουργός, υπουργός ή βουλευτής δεν αντιμετώπισε νομικές συνέπειες. Αντιθέτως, η συζήτηση γύρω από τις πολιτικές ευθύνες εξαντλήθηκε σε θεωρητικές αναλύσεις.
Ακόμη και η ίδια η αντιπολίτευση δεν αντέδρασε τότε. Γιατί να το κάνει, λίγο πριν τις εθνικές εκλογές; Η σιωπή της Βουλής, από όλα τα κόμματα, καταδεικνύει πως το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του φέρει ευθύνη. Από την κυβέρνηση Τσίπρα που ξεκίνησε την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, μέχρι την κυβέρνηση Μητσοτάκη που ολοκλήρωσε τη διαδικασία με την υπογραφή του Καραμανλή. Οι διαδοχικές κυβερνήσεις ψήφισαν και διατήρησαν τη Σύμβαση 717, η οποία κατέληξε σε καταγγελίες για κακοδιαχείριση και ζημία εκατομμυρίων ευρώ.
Σήμερα, δύο χρόνια μετά, και χωρίς την πίεση των εκλογών, οι ίδιοι πολιτικοί μιλούν για συγκάλυψη και αναζητούν ενόχους. Όμως η οργή των πολιτών δεν κατευνάζεται, καθώς η ατιμωρησία συνεχίζεται.
Οι πολίτες φωνάζουν, διαδηλώνουν, ζητούν δικαιοσύνη. Είναι, όμως, αρκετό; Όσο το πολιτικό σύστημα παραμένει στα ίδια χέρια, θα συνεχιστούν εγκλήματα εις βάρος της κοινωνίας. Η μαζική κινητοποίηση είναι μόνο η αρχή. Το ερώτημα είναι: Θα ακολουθήσει πραγματική αλλαγή;
Ένα δυνατό συμπέρασμα που βγαίνει επίσης, είναι πως ο μοναδικός πολιτικός ηγέτης που τόλμησε να υψώσει δημόσια τη φωνή του και να πάρει ξεκάθαρη θέση ενάντια σε αυτή τη βαριά αδικία είναι ο πρόεδρος της «Ελλήνων Συνέλευσις», Αρτέμης Σώρρας. Στην πανελλαδική συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές της 21ης Μαΐου 2023, ανέδειξε αλήθειες που κανένας άλλος δεν τόλμησε να αγγίξει μέχρι τότε. Αναφέρθηκε ευθέως στην ομολογία του ίδιου του πρωθυπουργού, ο οποίος αποδέχθηκε την ευθύνη για την τραγωδία των Τεμπών—μια ομολογία που, ωστόσο, δεν συνοδεύτηκε από καμία τιμωρία. Ήταν η μόνη φωνή αλήθειας που ακούστηκε μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Αντίστοιχα, λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2024, επανήλθε στο ζήτημα, αποκαλύπτοντας την ενορχηστρωμένη μεθόδευση όλων των πολιτικών κομμάτων, τα οποία φέρουν συνυπευθυνότητα για αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα. Υπογράμμισε με απόλυτη σαφήνεια πως τέτοιες και ακόμα χειρότερες τραγωδίες θα συνεχίσουν να συμβαίνουν όσο οι πολίτες παραμένουμε αδρανείς και επιτρέπουμε στις ίδιες εξαρτημένες κυβερνήσεις—που από την ίδρυση του ελληνικού κράτους λειτουργούν ως μαριονέτες ξένων συμφερόντων—να θεσπίζουν άδικους και καταπιεστικούς νόμους εις βάρος μας.
Με αφοπλιστική ευθύτητα και οδηγό μόνο την αλήθεια, μίλησε για την ουσία της δημοκρατίας, υπενθυμίζοντάς μας ότι η μόνη δύναμη ικανή να ανατρέψει αυτό το απάνθρωπο καθεστώς είναι η ένωση των Ελλήνων πολιτών, μακριά από κομματικούς διαχωρισμούς. Αυτές τις αλήθειες διακηρύσσει αδιάκοπα ο Αρτέμης Σώρρας, καταγράφοντάς τες σε χιλιάδες σελίδες γραπτών κειμένων, αφήνοντάς τες ως παρακαταθήκη για την ανθρωπότητα. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, έγινε στόχος ενός ανελέητου διωγμού και φυλάκισης από το κομματικό κατεστημένο, το οποίο επιχείρησε να αποσιωπήσει την αλήθεια για τη γνήσια δημοκρατία, τον αυθεντικό πολίτη και τον πραγματικό πλούτο του ανθρώπου.
ΝΙΚΗ ΜΗΛΑ
