Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας καλωσορίζει την ομόφωνη υιοθέτηση του Ψηφίσματος 2771 από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με το οποίο ανανεώνεται η εντολή της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP) για ένα ακόμη έτος. Το ψήφισμα αυτό αποτελεί μια νέα επιβεβαίωση της διεθνούς κοινότητας για τη σημασία της διατήρησης της ειρήνης και της σταθερότητας στο νησί, καθώς και για την αναγκαιότητα της επανέναρξης των συνομιλιών με στόχο την επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας, μέσω του Ψηφίσματος 2771, επιβεβαιώνει εκ νέου τη στήριξή του στις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων, με στόχο την επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος βάσει της Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, όπως προβλέπεται στα σχετικά Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η Ελλάδα, ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας για τη διετία 2025-2026, σε συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία, συμβάλλει ενεργά στη διαδικασία αυτή, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση.
Το Ψήφισμα 2771 δεν εισάγει νέες προτάσεις ή αλλαγές στην υφιστάμενη πολιτική. Αντίθετα, επιβεβαιώνει τη συνέχιση των προσπαθειών για την επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος μέσω των διαπραγματεύσεων, με στόχο τη δημιουργία μιας Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση έχει επικριθεί ως ανεπαρκής, δεδομένου ότι δεν έχει φέρει αποτελέσματα για πάνω από 50 χρόνια. Οι κινήσεις που ανακοινώνονται συχνά χαρακτηρίζονται ως θεαματικές και όχι ουσιαστικές, γεγονός που δημιουργεί απογοήτευση στους Κυπρίους και στην Ελληνική κοινότητα.
Όλοι καταλαβαίνουμε ότι το ψηφισμα 2771, δηλαδη η ανανέωση της εντολής της UNFICYP και η επανάληψη των ίδιων στόχων χωρίς νέες προτάσεις δεν αποτελεί πρόοδο. Η διατήρηση του status quo, με την UNFICYP να επιτηρεί τις εντάσεις και να παρακολουθεί τις εγκαταλελειμμένες περιοχές, δεν φαίνεται να οδηγεί σε κάποια λύση. Επιπλέον, η ιδέα της Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα γνωρίζουμε πως είναι ανέφικτη και μη ρεαλιστική, δεδομένων των βαθιών διαφορών μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
Η Κύπρος, ως ιστορικά Ελληνικό νησί, έχει βαθιές εθνικές και πολιτισμικές σχέσεις με την Ελλάδα. Η ιστορική σχέση και η εθνική ταυτότητα της Κύπρου αποδεικνύουν παντοιοτρόπως ότι η Κύπρος είναι Ελλάδα και η Ελλάδα είναι Κύπρος. Για πολλούς, οποιαδήποτε άλλη λύση που δεν λαμβάνει υπόψη αυτή την ιστορική πραγματικότητα παραμένει εκτός τραπεζιού συζήτησης. Η Ελληνική και Κυπριακή κυβέρνηση θα πρέπει να υιοθετήσουν μια πολιτική στρατηγική που να στηρίζεται στην ιστορική αλήθεια και στην εθνική ταυτότητα, χωρίς να παραχωρούν τίποτα λιγότερο από τα δικαιώματα και τα δίκαια των Ελλήνων της Κύπρου.
Η Ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να στηρίζεται στην προάσπιση των δικαιωμάτων των Ελλήνων, τόσο στην Κύπρο όσο και σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η σύνδεση των Ελληνικών πληθυσμών σε όλο τον κόσμο και η προστασία των δικαιωμάτων τους, αποτελεί βασικό στόχο της Ελληνικής διπλωματίας. Η Κύπρος, ως αναπόσπαστο μέρος του ελληνισμού, πρέπει να παραμείνει στο επίκεντρο της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, με στόχο την προάσπιση της εθνικής της ακεραιότητας και της ελευθερίας της.
Συμπερασματικά, η ανανέωση της εντολής της UNFICYP δεν αποτελεί σημαντική κίνηση, και βλέπουμε ότι δεν αρκεί για την επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος. Η Ελληνική και Κυπριακή κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσουν να αγωνίζονται για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση, που να στηρίζεται στην ιστορική αλήθεια και στην εθνική ταυτότητα της Κύπρου. Μόνο έτσι θα μπορέσει να επιτευχθεί η ειρήνη και η σταθερότητα.
Σε μια πραγματική θέση εξωτερικής πολιτικής, η οποία ουσιαστικά ταυτίζεται με την ίδια τη θέση και τη στάση του ως Έλληνα, δεν υπάρχει ανάγκη για υπερβολές ή παραχωρήσεις. Η εξωτερική πολιτική πρέπει να στηρίζεται στην αρχή της δικαιοσύνης και της ισότητας, ζητώντας τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από τα δικαιώματα που μας αναγνωρίζουν το διεθνές δίκαιο και η ιστορία μας. Αυτή η στάση δεν προσβάλλει κανέναν, αλλά αποτελεί έκφραση αυτοσεβασμού και υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας. Η εξωτερική πολιτική, στην πραγματικότητα, είναι η αναγνώριση της ύπαρξης πραγματικών Ελληνικών πληθυσμών σε όλο τον πλανήτη. Μιλάμε για τα δικαιώματα των Ελλήνων του εξωτερικού, για το Ελληνικό αίμα που σήμερα εντοπίζεται σε κάθε γωνιά του κόσμου. Η εξωτερική πολιτική πρέπει να έχει ως στόχο τη σύνδεση αυτών των πληθυσμών, που είναι δικά μας σύνολα και δεν πρέπει να παραμένουν αποσχισμένα. Μέσα από μια ενιαία έδρα, την Ελλάδα, πρέπει να ενωθούν όλοι οι Έλληνες, διατηρώντας τη γλώσσα, την παράδοση και την ταυτότητά τους, ενώ παράλληλα να συμβάλλουν στην ανάπτυξη και την προβολή της πατρίδας τους στον κόσμο.
