Με βάση το πρωτοχρονιάτικο διάγγελμα της προέδρου της δημοκρατίας κ. Σακελλαροπούλου, εντύπωση έκανε στην πλειονότητα των πολιτών η τοποθέτηση της όσον αφορά τις τραγωδίες τις οποίες βιώσαμε στην χρονιά η οποία παρήλθε.
Συγκεκριμένα,έγινε αναφορά στην τραγωδία των Τεμπών,η οποία μόνον ατύχημα δεν ήτανε, διότι δεν υπάρχει τύχη, αφήνοντας πολλά αναπάντητα ερωτήματα και ορφανές ευθύνες.
Στη συνέχεια η πρόεδρος της κατ επίφασην δημοκρατίας έκανε αναφορά
στις πυρκαγιές της Ρόδου και του Έβρου,οι οποίες κατάκαψαν χιλιάδες στρέμματα με ζοφερές επιπτώσεις στην χλωρίδα και πανίδα της Ελλάδος.Επίσης αναφέρθηκε στις πλημμύρες οι οποίες έπληξαν τον Βόλο και τον Θεσσαλικό κάμπο με άμεσες αλλά και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις σε ανθρώπους και περιβάλλον.
Αυτό που όμως ήταν οξύμωρο στην όλη τοποθέτηση εν κατακλείδι,
ήταν η απόδοση της ευθύνης όλων αυτών των δυνών, σε αίτιο το οποίο χρήζει νοητικής διεργασίας με επίκληση στην αρχή της διαλεκτικής, προκειμένου να φτάσουμε σε σωστά συμπεράσματα, πέραν της προπαγάνδας των συστημικών μέσων μαζικής χειραγώγησης.
Για όλα αυτά τα δεινά λοιπόν τα οποία βιώσαμε όλοι οι Έλληνες,ο ”φταίχτης” κατά την κυρία Σακελλαροπούλου,βρίσκει αποκούμπι στο μοντέρνο αφήγημα της κλιματικής κρίσης.
Η πρωταρχική ονομασία της πλανητικής απάτης λεγόταν υπερθέρμανση του πλανήτη, λόγω του ότι υπήρχαν πολλές αντιδράσεις,η ονομασία μεταλλάχθηκε όπως ακριβώς μεταλλάσσονται και τα Ελληνικά κόμματα
και έγινε κλιματική αλλαγή.
Πάνω στο παραμύθι αυτό βασίζεται το πλανητικό καθεστώς για να χειραγωγούν τους αδαής,προκειμένου να τροφοδοτούν τα αλλότρια σχέδια τους.
Αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος ότι η κυβέρνηση είναι κατώτεροι των περιστάσεων και πράττει με δόλο εναντίον των Ελλήνων.
Δεν γίνεται να αποδώσουμε τα κοίνα στοιχεία εμπρησμών στο Μάτι και στην Ρόδο σε κλιματική αλλαγή.Να θάβουμε το πόρισμα του αξιωματικού της πυροσβεστικής Δημητρίου Λιότσιου, μαζί με τις πολιτικές ευθύνες.
Δεν γίνεται να αποδώσουμε το με εντολή γκρέμισμα φραγμάτων και την μη μέριμνα από την πολιτεία για αντιπλημμυρικά έργα μαζί με διασπάθιση δημοσίου χρήματος με τις πλημμύρες που ακολούθησαν σε κλιματική αλλαγή.
Δεν γίνεται να αποδώσουμε την τραγωδία των Τεμπών με τα δεκάδες θύματα και το θάψιμο των στοιχείων αλλά και των πολιτικών ευθυνών κάτω από τόνους τσιμέντο στην κλιματική αλλαγή.
Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.
Εάν υπήρχε η πολιτική βούληση για πραγματικά άρτια σώματα ασφαλείας
τα οποία θα προάγουν την πρόληψη, με πληρότητα υλικοτεχνική και εκπαιδεύσεως, σίγουρα δεν θα βιώναμε τόσο καταστροφικές συνέπειες από πλημμύρες και φωτιές.
Αυτο βέβαια θα γινότανε σε ένα ευνομούμενο κράτος, με νομικό πλαίσιο δομημένο, πάνω σε αξίες και αρχές, που διέπουν την φυσιολογία μας.
Από Χατζηδημητρίου Εμμανουήλ
